Feta: lekker stuk in hapklare brokjes

Je hoeft niet noodzakelijk vegetariër te zijn om geregeld iets te bereiden zonder dat er vis of vlees aan te pas komt. Dierenliefde en principes spelen daarin slechts een bijrol. Een ingrediënt dat hoog op het lijstje staat, is feta. Het hartige, romige, brokkelige, verse kaasje is van Griekse oorsprong, maar is hier inmiddels goed ingeburgerd.

Kdejager

BR>

Met feta wordt vegetarisch koken een peulenschil, een 'piece of cake'. De kaas laat zich gemakkelijk verwerken in de meest uiteenlopende gerechten en is tegenwoordig in iedere supermarkt verkrijgbaar. Maar misschien heb je dan Deense of Nederlandse feta van koeienmelk te pakken, en niet de traditionele Griekse, die gemaakt is van schapen- of geitenmelk. Koeienmelkfeta is vrij glad en plakt aan het mes als je hem snijdt. Hij wordt vaak in voorgesneden blokjes op olie verkocht. Schapen- of geitenmelkfeta is losser, brokkeliger van structuur en heeft een zweempje fris zuur in de smaak. Voor de traditionele feta moet je naar de kaasspeciaalzaak, de markt of de Turkse winkel. Daar vissen ze de feta zo voor je uit zijn pekelbadje en snijden ze er ter plekke een verse plak vanaf.

Wei

Feta betekent trouwens plak of stukje in het Grieks. Herders drukten de verse schapen- of geitenkaas in een grote blokvorm. Je kocht nooit de hele kaas, altijd een stukje. De kaas werd en wordt nog steeds bewaard in zijn eigen uitlekvocht (wei). Om hem langer houdbaar te maken, gaat daar een flinke schep zout doorheen, vandaar de karakteristieke zilte smaak.

Je kunt feta ook thuis het best bewaren in het bijgeleverde vocht en in de koelkast.

Over de naam feta is de jongste jaren heel wat te doen geweest. Griekenland claimde bij de Europese Commissie het alleenrecht om de naam te mogen voeren. En met succes. Buitenlandse producenten, die hun 'feta' op basis van (goedkopere) koeienmelk overigens op grote schaal exporteren naar landen waar de kaas oorspronkelijk vandaan komt, zoals Saudie-Arabië, Turkije en - jawel - Griekenland, moesten op zoek naar een nieuwe naam. De Denen, die jaarlijks ruim 30.000 ton feta produceren, zijn furieus en gaan in hoger beroep. Ondertussen schreef een Deense krant alvast een namenwedstrijd uit. De winnaar bedacht Efta. Zo kunnen dyslectici de kaas in ieder geval nog herkennen.

Feta is erg lekker in Griekse boerensalade met sla, tomaten, uiringen, paprika, oregano en zwarte olijven maar ook in bladerdeegflapjes, in gesmolten vorm over gevulde aubergines of courgettes, als borrelhapje, met olijven of gewoon op een broodje met sla, tomaat en gegrilde rode paprika.