Iris bloeit ook in winter

"Het zal veel plantenliefhebers verbazen dat er er irissen bestaan die in volle winter bloeien. Maar de bloeiperiode van de Iris unguicularis situeert zich tussen oktober en april, meer bepaald tijdens de zachtere periodes van de winter. Het is een echte liefhebbersplant, net zoals onder meer de Prunus mume, de Chimonanthus praecox en de Loropetalum chinense." Aan het woord is Johan Possemiers, wetenschappelijk medewerker aan het Arboretum van Kalmthout en kenner én liefhebber van zeldzame winterbloeiers.

Kdejager

BR>

"De 'Winter Blooming Algerian Iris' is een vaste plant die niet alleen voorkomt in Algerije, maar ook in Tunesië, Zuid- en West-Turkje, West-Syrië, Griekenland en Kreta", zegt Johan. "In de natuur groeit de plant op rotsen en in dennenbossen tot op een hoogte van ongeveer 1.000 meter. Ze bloeit in maart en april. Op warme, beschermde standplaatsen en in tuinen bloeit ze echter veel vroeger, soms al vanaf eind oktober. In onze wisselende winters bloeit deze Iris tijdens de zachtere periodes. Bij vorst bevriezen de bloemen, na de vorst begint de plant binnen de week opnieuw te bloeien."

De Winteriris is een klompvormende plant, waarvan de smalle, tot 15 mm brede, donkergroene blaadjes een lengte van 50 tot 75 cm bereiken. De blaadjes gaan naar beneden hangen, zodat de plant eerder breed dan hoog uitgroeit. De tot 5 cm grote bloemen zijn meestal lichtpaars, met een gewimperde witte streep langs de lange gele lijn op drie van de zes bloemblaadjes. Soms zijn ze ook donkerpaars of wit. Sommige bloemen geuren bijzonder fijn.

De soorten van de plant die op Kreta voorkomen, zijn zeer klein. Het 3 mm brede blad wordt tot 15 cm lang. Planten afkomstig van Noord-Afrika hebben de grootste bloemen en zijn om deze reden het minst moeilijk in cultuur te vinden.

Standplaats

Ook bij ons gedeien de winteririssen goed. Johan: "Een goede standplaats voor de winteriris is tegen de Zuidwestkant van een woning, waar het in de zomer erg heet kan worden. De grond moet goed doorlatend zijn en een hoog kalkgehalte hebben. Plant best aan in een mengeling van steengruis."

Vermenigvuldiging van de winteriris gebeurt door het delen van de grote klompen. Het scheuren gebeurt best van juni tot augustus. Vermenigvuldiging door zaden is mogelijk als je de rijpe zaden onmiddellijk uitzaait. Let op voor slakken, want die zijn gek op de bloemen.

Soorten

De Prunus mume is een kerselaar die oorspronkelijk uit China komt en al eeuwen in Japan wordt gekweekt. Hij wordt ook Japanse abrikoos of winterpruim genoemd. Enkele soorten zijn in ons klimaat winterhard, onder meer de Prunus mume 'Benichidori' en de 'Pendula' met zijn dieproze bloemen. De Prunus mume heeft gewone tuingrond en een zonnig plekje nodig.

De Iris unguicularis 'Alba' is wit, de 'Marginata' is lila met een witte rand en de 'Mary Barnard', afkomstig uit Algerije, en heeft diep violetblauwe bloemen,. De 'Starkers Pink' heeft roze bloemen, terwijl de grote bloemen van de 'Walter Butt' licht lavendelblauw zijn. De Iris unguicularis ssp.cretensis is een kleinere, compacte vorm, de gele lijn is hier oranje.

De Chimonanthus praecox of 'Wintersweet' houdt van een warme standplaats, best tegen een muur. Niet omdat hij onvoldoende winterhard zou zijn, maar om bloemen te maken heeft hij tijdens de zomer veel warmte nodig. De wasachtige bloemen zijn vrij donker in de knop, maar verbloeien lichtgeel, soms met een paarse vlek. De 'Wintersweet' is ongetwijfeld de meest intens en lekker geurende winterbloeier.

De Loropetalum chinense bloeit wit tot diep karmijnroze. De vorm van de bloem is te vergelijken met die van de Hamamelis. In ons klimaat is de plant niet geschikt voor volle grond, tenzij dan op een plaatsje in een binnentuin niet ver van de zee. Het is een groenblijver die tot twee meter hoog wordt. Sommige variëteiten hebben een groen blad, andere een donker bordeaux blad. Als kuipplant heeft de Loropetalum chinense voldoende rijke potgrond nodig, in een binnentuin volstaat nomale tuingrond.

Info: 03-666 67 41