«Afkicken hoeft niet»

HASSELT -

De Hasseltse Loreline Pira (19), samen met Ioana Mirola uit Peer de absolute top in het Limburgs squashen, zal vanaf half september terugkeren naar de schoolbanken. Pira was vorig academiejaar beloofd dat ze het eerste jaar industrieel ingenieur over twee schooljaren mocht spreiden. Toen die belofte niet hard gemaakt werd, trok ze de deuren van de Provinciale Hogeschool Limburg achter zich dicht. «Ons mama pruttelde even tegen maar alles viel toch in de plooi. Het was gewoon heerlijk dat ik me een jaar lang volop kon concentreren op het squashen. Dat was een enorme ervaring die niemand me nog kan afpakken.»

:Théo HAYEN

BR>Squashclub Begijnhof is onder impuls van zaakvoerder Yves de Bellefroid en coach Harrie Manders uitgegroeid tot een autoriteit op gebied van jeugdwerking. «Jong talent uit bijvoorbeeld Brugge en Gent komt zich geregeld in onze club bijscholen,» aldus coach Manders. In die ideale voedingsbodem kwam ook het talent van Loreline Pira tot ontbolstering. «In feite is zij een laatbloeier,» weet Yves de Bellefroid, «want Loreline begon pas als 16-jarige echt te squashen.»

Dat belette haar niet om al vlug door te dringen tot de top-tien in België. Met haar derde plaats in het nationaal juniorestornooi en winst in het Belgisch regelmatigheidscircuit als bewijs. Maar in dat jaar als

prof

maakte de Hasseltse vooral furore in het buitenland. «Het mooiste moment was ongetwijfeld de winst in het Wales-juniorestornooi maar mijn sterkste prestatie zette ik toch neer in het British Juniores Open waar ik in de kwartfinale met 3-2 verloor van de Duitse nummer één.»

Niet leefbaar

Squash, vooral in Engeland en Australië bijzonder populair, is in ons land nog in volle ontwikkeling. «Het is een veeleisende sport,» weet Pira. Een topper in het squashen heeft volgens haar zeggen de snelheid van een spurter, de lenigheid van een turner, de uithouding van een marathonloper en de intelligentie van een schaker nodig. Geef toe, dat kan tellen. En toch is de kans haast onbestaande om in België van deze sport je beroep te maken. Zeker niet als vrouw. «Tornooiwinst in België is goed voor circa 10.000 frank. In grote buitenlandse tornooien ligt de gage uiteraard een stuk hoger. Maar vergelijk het alstublieft niet met het tenniscircuit. Enkel met een persoonlijke sponsor, zelf trainingen geven en extra hulp van bijvoorbeeld je ouders kan je overleven. In echte squashlanden als Engeland en Australië ligt het natuurlijk anders. Maar dan nog.»

En nu?

Tijdens het jaar als prof trainde Pira 6 à 7 uur per dag. Nu wordt dat weer 4 à 5 uur per week. Is een top-tien plaats nog houdbaar? «Absoluut. Dat hoog trainingsritme gaat pas het komende seizoen echt renderen. Ik moet de top-vijf aankunnen. Daar gaan we voor.» Maar vanaf dit jaar moeten wel opnieuw de schoolboeken mee op buitenlandse tornooien. «Geef niets, als we maar kunnen blijven squashen.»