Van het ene uiterste naar het andere

B

eurzen en financiële markten hebben één vervelende eigenschap. Zij hebben steevast de neiging om te overdrijven. Nu eens is iedereen razendenthousiast over een bepaald aandeel of een bepaalde munt, met als gevolg dat de koers door het dak vliegt. Een tijdje later is de stemming weer helemaal omgeslagen en lust niemand nog pap van de desbetreffende waarde.

Jos STERK

BR>Iets dergelijks is ook de farmasector overkomen. Klanten die bij de bankier naar een geschikte belegging vroegen, kregen vaak een opgewarmd verhaaltje te horen van over de vergrijzing van de bevolking en de daaruit voortvloeiende toenemende behoefte aan medicijnen. De boodschap was duidelijk: aandelen van bedrijven uit de farmaceutische sector waren je-van-het. De bankier vergat meestal wel om er één ding bij te vertellen: dat die zo degelijke farmaceutische aandelen intussen al peperduur waren geworden.

Dus sloeg de slinger maar weer eens over naar de andere kant. Pfizer, Novartis en andere branchegenoten hadden het op een bepaald moment compleet verkorven bij de beleggers. Van een topkoers op 50 dollar viel Pfizer bijvoorbeeld terug tot vooraan in de 30 dollar. De belegger die op de piekkoers had gekocht, was het vertrouwen in zijn bankier meteen kwijt. Die had hem namelijk opgezadeld met aandelen die maar één ding deden: in waarde zakken. Maar ook de bankier bleef met een vervelend gevoel opgezadeld. Die aandelen Pfizer waren hem op zijn beurt door de analisten van de hoofdzetel namelijk aanbevolen als het neusje van de zalm.

Beide partijen zullen het inmiddels weer wat beter met elkaar kunnen vinden, want de beurskoers van Pfizer heeft zich hersteld tot in de buurt van 40 dollar. Weliswaar nog een heel eind onder de piek op 50, maar het gaat toch in alle geval weer de goede richting uit.

Welke les kan een belegger uit het verhaal van de farmaceutische aandelen trekken? Dat het nooit kwaad kan om wat geduld op te brengen. Met de wetenschap op zak dat de financiële markten steeds opnieuw de neiging hebben tot overdrijven, is het zaak om nooit achter een voortrazende trein aan te hollen. Vroeg of laat komt er toch wel weer een reactie in de omgekeerde richting en die kan de belegger de kans bieden om kwaliteitsaandelen aan een betaalbare prijzen in huis te halen. Dat is nu dus weer met de farmasector gebeurd. Haast en spoed is zeker op de beurs zelden goed.