Vier op vier

VENLO -

Het geheim wordt vandaag ontrafeld op de Limburgse heuvelruggen tussen Blerick en Landgraaf. Wat gisteren werd opgevoerd in een tocht doorheen de Achterhoek was een generale repetitie. Even het kruit testen dat vandaag echt in de geweerlopen gaat. Meer was het niet. En dan wat verstrooiing bieden aan de verdwaasde drugstoeristen, die midden hun biotoop een wereldspurter als Jeroen Blijlevens aantroffen.

BR>

Allemaal bijzonder voorspelbaar, die Ronde van Nederland. Iedere inlandse ploeg zijn pleziertje met McEwen, Blijlevens en Kemna en het beukwerk tegen de tijd voor Gontsjar. Ploegen als Telekom, Polti, of Mapei-Quick Step grijpen de vijfdaagse aan als de weg naar de Vuelta-startplaats Murcia, of Verona, waar Camenzinds trui vacant wordt verklaard. Alleen Rabobank en TVM-Farm Frites drinken hier omwille van het nationale belang elkaars bloed. Zo had Blijlevens zelfs nog de tijd om op de finishlijn de sponsornaam Rabobank te bedekken op zijn groene puntentrui.

«Het liep in dit gekkenhuis zelfs niet lekker. Mijn turbo weigerde aan te slaan, maar blijkbaar was dit toch voldoende. Zo, dit is de derde dubbel in mijn nationale ronde. Opdracht volbracht. Op naar de Vuelta, waar ik de eerste dagen een gooi doe naar de amarillo-leiderstrui. Ik probeer in Madrid met het puntenshirt te pronken», stelde de Meerlenaar relaxed vast.

Bij Rabobank finishten ze met een gespannen trekje om de mond. Voor de jongens van Theo de Rooy moet het vandaag gebeuren. De jongste jaren konden ze zich veroorloven defensief door Limburg te rijden. «We hebben het vandaag al geprobeerd, maar het was verrekt moeilijk», legde Marc Wauters - momenteel tiende - uit. «Samen met Boogerd en Johan Museeuw slopen we weg op zoek naar Thijs en co, maar Telekom en Vini Caldirola sleurden de bende terug. Oranje is hier blijkbaar een heel lelijke kleur.»

De slotrit naar de Pinkpopgemeente is zelfs nog zwaarder dan vorig jaar. Het schrikt de witte trui Leif Hoste - vijfde in het klassement - niet af. «Het loopt voorlopig lekker. Ik hoop dat ik niet door het ijs zak. Het kan zaterdagmiddag alle kanten op. De eerste dertig staan op een zakdoek van een anderhalve minuut. Er is ook nog Johan Museeuw die dit parcours beheerst. Dat leert het verleden.»Ook Ullrich heeft sinds Denekamp opnieuw een smile op zijn sproetengezicht. «Ik ben nog niet

der Alte

, maar ik maak vorderingen. In de Vuelta zie ik me nog niet meespelen voor de eindzege. Ik overweeg in Verona in het WK tijdrijden en de weg te rijden. Er is ook nog zoiets als de Ronde van Lombardije. Mijn kniepijn is weg. Dat maakt het leven al veel draaglijker.»