Dakar 2004: Jean-Marie Pfaff vindt het niet meer leuk

De drie dagen zonder competitie, als gevolg van de annulatie van de 10e en 11e rit, zou aan de deelnemers van de Dakar 2004 en hun machines moeten toestaan om weer op adem te komen. Pas dinsdag wordt er weer tegen de tijd gereden.

Belga

De meeste deelnemers kwamen heel laat aan in het bivak in het Mauritanische Nema, en vernamen pas zaterdagmorgen dat het weekend geneutraliseerd was. Goed nieuws voor iedereen, onder wie Tom Colsoul, die met de Nederlander Gerard De Rooy (DAF) de derde plaats bekleedt bij de vrachtwagens.

"We zijn tevreden met onze plaats", aldus Colsoul. "Het is wel jammer dat we in de laatste drie etappes telkens voorsprong namen op onze concurrenten, maar dan elke keer problemen kenden, vooral met platte banden en de ophanging. Vrijdag hadden we bijvoorbeeld twintig minuten voorsprong die we in het zicht van de finish echter verloren. Het was een danteske etappe. Gerards vader, Jan, en mijn vader waren allebei heel tevreden over ons, want ze kenden de moeilijkheidsgraad van de etappe. Ze hebben ons ook gezegd dat Dakar nog ver is en dat er tot daar dingen kunnen gebeuren".

Ook Luikenaar Jean-Marie Lurquin, co-piloot in de Buggy-Ford van Jean-Louis Schlesser, kende heel wat problemen vrijdag: "Het was een helse etappe voor ons want we hadden problemen met de drijfwielen. Het parcours, dat al niet in ons voordeel speelde, werd hels. Grégoire De Mévius had een mooie voorsprong op ons opgebouwd, maar jammer voor hem kende hij mechanische problemen tegen het einde. Ons doel is duidelijk: de derde plaats behouden, want de Mitsubishi-wagens zijn niet aan te vallen op dit soort parcours".

Reacties van de andere Belgen:

Jacky Loomans (Land Rover Bowler/14e in de stand): "Hoe verder we komen, hoe beter het gaat. Dit terrein ligt onze Bowler, die zeker niet erg snel is maar overal door kan. Bovendien ben ik gisteren opnieuw grootvader geworden".

Jean-Marie Pfaff (MAN/20e bij de vrachtwagens): "Ik amuseer me niet meer. Het is de dictatuur van het lijden en de heerschappij van het individualisme. Bovendien begint het gevaarlijk te worden".

Albert Vanierschot (Ginaf/36e bij de vrachtwagens): "We zijn als zombies aangekomen om 9 uur zaterdagmorgen. Het is extreem dit jaar. We zien niemand meer, zelfs onze eigen assistentie niet. Onze tweede vrachtwagen, net als de Toyota van Dirk Martens, staat nog geblokkeerd tussen Atar en Tidjikja. Ik hoop dat ze eruit geraken".