Robert Waseige in tijdsnood tegen Nederland

BRUSSEL -

Tegen vanavond moet Robert Waseige zijn eerste sportieve huiswerk af hebben. Morgenochtend deelt hij de buitenwereld mee welke spelers hij het vertrouwen geeft voor de interland tegen Nederland. «Wat een drukke week», blaast Waseige. «Dit kan zo niet blijven duren.»

Yves TAILDEMAN

BR>

Op het einde van het gesprek kijkt Waseige zuchtend in zijn (te kleine) agenda. Hij moet nog de perschef en de chef veiligheid ontmoeten. En hij staat al een uur of twee achter op zijn programma. «Het zal toch niet altijd zo druk zijn, he?», vraagt hij. «Ik kan de afspraken niet meer bijhouden.»

- Genoot je niet méér van je leven in je luie zetel?

«Het is een aanpassing. Vorige week was ik nog een toerist. En dan kwam er plots dat voorstel. Sindsdien staat de telefoon niet meer stil. Ik wil voor iedereen beschikbaar zijn, maar al die afspraken vreten tijd. Ik ben pas woensdag kunnen beginnen met mijn selectie;»

- Drie van je voorgangers zijn onder druk van de pers ontslagen als bondscoach. Ben je niet bang van de kranten?

«En als ik bang zou zijn, wat zou dat veranderen? Ik kan mijn gedrag uiteraard aanpassen, maar dan kom ik niet meer natuurlijk over. Hier en daar heb ik een vijand, maar in het algemeen heb ik nooit problemen gehad met de pers. Ook toen ik bij Winterslag en Lokeren werkte.»

De nationale ploeg is al enkele jaren een valkuil voor trainers. Kreeg je geen vergiftigd geschenk?

«Nee, het is gewoon geen geschenk. Denk je dat er zoete en vergiftigde geschenken bestaan als je zo'n uitdaging aangaat? Mijn taak is heel zwaar. Het voetbal is enorm veranderd. Men wil steeds meer en dat moet steeds sneller gebeuren. Er is maar één winnaar. Alle anderen moeten zich tevreden stellen met de ereplaatsen.»

- U legt de lat meteen niet te hoog?

«Nee, dat is het niet. De verwachtingen moeten hoog zijn. De Rode Duivels moeten presteren op EURO 2000. En ik neem mijn verantwoordelijkheid op. Anders had ik deze job niet aanvaard.»

- Hoeveel voorbereidingsmatchen hebt u gezien?

«Twee. Die ene op Sclessin tegen Egypte en één in Brussel. De rest heb ik als een echte voetballiefhebber gevolgd op TV.»

- Wat vond u ervan?

«Als ik hier nu zit, is het omdat de resultaten ontgoochelend waren, he. Jammer was dat de beste matchen - die in Azië - nauwelijks op TV kwamen. Maar het Belgisch voetbal zat al een tijdje in het sukkelstraatje. De economische factor werd belangrijker, de kleine Belgische markt kon moeilijk mee. Toch hebben we lang miraculeuze resultaten gehaald. De voorbije jaren hebben landen als Noorwegen serieus vooruitgang geboekt en zijn wij blijven steken. Onze beste spelers zijn naar het buitenland vertrokken, allerhande gekibbel kreeg de bovenhand op het spel zelf. Er ontstond een defaitistisch klimaat. De nationale ploeg leed daar vooral onder, omdat zij in de schijnwerpers staat.»

- Zou u veel dingen anders aangepakt hebben dan Leekens?

«Natuurlijk. Elke trainer heeft toch zijn opvattingen? Bijvoorbeeld in onze relatie met de pers hebben we een verschillende

feeling

. Maar het heeft geen zin Leekens met Waseige te vergelijken. Anders kan je beter een psychologisch onderzoek laten voeren van ons beiden. Dat is toch in de mode.»

- Je eerste taak lijkt: de gunst van het publiek te herwinnen.

«Absoluut. De Belgische maatschappij is negatief geworden. De oorzaken liggen voor de hand: het drama met de Luikse meisjes, de dioxinecrisis, de economische crisis. Voetbal is een uitlaatklep voor de mensen, maar als ook dat tegenvalt, begrijp ik dat de mensen brommen. Daarom vraag ik van iedereen een kleine inspanning: probeer weer positief te denken, zonder uw kritische zin te verliezen.

- In die zin is Nederland als opener geen cadeau.

«Het resultaat is belangrijk maar zal mijn humeur op lange termijn niet aantasten. Ik zal vooral de inhoud onthouden, de buitenwereld het resultaat. Het is niet slechter dat we tegen sterke tegenstanders spelen. Dan zullen we meteen onze reserves moeten aanspreken en zullen we enorm gemotiveerd zijn. Al is het niet wenselijk dat we enkele afstraffingen te verduren krijgen.»

- Uw vaderfiguur à la Thijs moet de nationale ploeg redden.

«Het is een compliment dat ik vergeleken word met Thijs.

(Lacht:)

Als daar binnen enkele jaren nog enkele eigenschappen van Raymond Goethals bijkomen, is dat nog beter.

(Plots ernstig:)

Maar ik hoop dat ik niet de nieuwe bondscoach ben louter omwille van mijn vaderfiguur, maar ook om andere kwaliteiten. Anders had men geen voetbaltrainer moeten aanstellen.»

- Leekens was een verwoed scouter. Kan u zoveel reizen nog aan?

«Scouting is zeer belangrijk. Wie in aanmerking komt voor een selectie, zal gevolgd worden. Maar het is niet zo dat ik om de twee weken naar Danny D'Hondt ga kijken in Tbilissi.»