Ferenc Horvath: «Het is nu of nooit»

GENK -

Enkele spelers drukken hem de hand en wensen hem proficiat. Ferenc Horvath kijkt even op en glimlacht. Zaterdagavond start hij eindelijk in de basis van Racing Genk. «Is Oulare nu echt weg?» checkt Horvath nog even voor alle zekerheid. De opluchting is van zijn gezicht af te lezen. «Dit is mijn kans, het is nu of nooit. Straks keren Ban en Origi terug uit blessure. Ik zal er in Geel dus onmiddellijk moeten staan. Ik ben er klaar voor, ik voel me topfit.» Na een jaar vol kommer en kwel lijkt de lucht dus op te klaren voor de sympathieke Hongaar. Het ideale moment om hem tienmaal onder vuur te nemen.

Marnik GEUKENS

BR>

Oula

«Is hij nu echt weg? Ik wacht nog af, hij is al tweemaal weggeweest (lacht). Ik heb absoluut nooit problemen gehad met Oulare, ik vind het een schitterende voetballer. Niet voor niets de Profvoetballer van het Jaar. Hij speelde samen in de spits met de Gouden Schoen, ik begreep best waarom ik op de bank zat. Maar het blijft afzien. Ik heb me elke training voor 100 procent gegeven, maar naar het weekend toe kwam dan het besef dat ik weer op die bank moest plaatsnemen. Dat is moeilijk

in de kop

Beenbre

«Voltooid verleden tijd. Ik heb er geen last meer van, op het veld denk ik er ook niet meer aan. Hoogstens vóór de wedstrijd, maar een keer tussen de lijnen valt dat weg. Op 4 september spelen we met Hongarije de terugmatch tegen Azerbeidjan. Dan sta ik opnieuw tegenover de keeper die mijn been heeft overgetrapt. Ik wil

vendetta

, wraak. Niet door hem te blesseren, maar door te scoren. Dan haal ik zelf de bal uit de netten, stop hem die in zijn handen en zeg ik 'Alstublieft'.»

Supporte

«Vanaf het eerste moment hebben de supporters in Genk mijn naam gescandeerd. Heel raar, erg vaak heb ik niet gespeeld. Zeker in moeilijke tijden betekenden ze een enorme steun. Ik heb erg veel gekregen van de fans, nu is het tijd om iets terug te geven. Ik zeg nu niet dat ik in Geel zal scoren of goed zal spelen. Maar ik zal tot in de laatste seconde tot het uiterste gaan.»

Stadi

«Elke dag kom ik wel eens een kijkje nemen. (Stroopt de mouwen op) Zie je? Ik krijg meteen kippenvel. Vroeger was het al een heksenketel, wat moet dat nu worden? Een

katastrof

voor elke bezoekende ploeg.»

Brockhaus

«Brockie is voor mij 4 personen tegelijk: trainer, manager, vriend en vader. Hij heeft me enorm veel geholpen. Ik had het erg moeilijk in het begin, Brockie bleef op me inpraten.

Rustig blijven

, printte hij me voortdurend in. Het is belangrijk dat je op zo'n momenten iemand hebt met wie je kan praten.»

Nederlan

«Het begint een beetje te lukken. Dit is mijn eerste interview zonder Brockie. Ik krijg les op de club, maar het meest steek ik op van mijn dochter Bettina. Zij is 6 jaar en spreekt al heel goed Nederlands. Als ze 's nachts wakker wordt dan praat ze ook Nederlands tegen mij. Dan moet ik vragen om op Hongaars over te schakelen. Ze verbetert me ook om de haverklap.

Het is niet truuk maar te-rug

, zei ze onlangs nog.»

Belg

«In het begin hebben we het hier moeilijk gehad. Mijn dochter weende elke dag, vroeg waarom we niet terugkeerden naar Hongarije. Maar lang heeft dat niet geduurd. Bettina heeft nu veel vriendinnetjes, het kan bij ons erg druk zijn in huis. Toen we met vakantie waren in Hongarije, vroeg ze zelfs wanneer we eindelijk weer naar België vertrokken. Ze gaat dolgraag naar school, is nu de dagen al aan het aftellen. Ook mijn vrouw heeft veel contact met de buren, we voelen ons hier helemaal thuis.»

Hongari

«Het gaat niet goed met het voetbal in mijn land. De schulden hopen zich op, de clubs zakken alsmaar dieper weg. Ook met de verjongde nationale ploeg gaat het minder, we speelden woensdag nog 1-1 gelijk tegen Moldavië. EURO 2000 zit er al niet meer in na onze nederlagen tegen Slovenië en Albanië. Ik heb nu 14 interlands op mijn palmares, de bondscoach heeft vertrouwen in me. Hij heeft me meteen opgebeld, toen ik hersteld was. Woensdag speelde ik zoals afgesproken alleen de eerste helft, de trainer zei me dat hij erg tevreden was.»

Zestien met

«Van de 80 goals die ik in Hongarije gemaakt heb, scoorde ik 79 keer van binnen de 16 meter. Ik ben niet de man van de mooie goals, ik tik ze van dichtbij binnen. Maar ze tellen, niet? Een beetje zoals Gerd Müller. Pas op, ik heb niet de pretentie om me te vergelijken met Gerd Müller. Ik verwacht veel van het samenspel met Branko Strupar. Branko is een schitterende voetballer. Geen egoïst, iemand die de mooiste assists aflevert.»

Ge

«Geel-Gent 1-5, Gent-Genk 0-2, ...? Nee nee, zo zit voetbal niet in mekaar. Ik verwacht een heel moeilijke wedstrijd. Geel komt uit tweede klasse, leeft nog in euforie. Maar wij moéten winnen, met een punt ben ik niet tevreden. Bij Geel speelt overigens een oude bekende. Lendvai werd ook al een paar keer opgeroepen voor de nationale ploeg. Ik wil me bewijzen, voor de rust al één of twee keer scoren. Dan kunnen we hen rustig laten komen.»