De doffe glans van goud

SEVILLA -

Op het moment dat haast elke dag een half of een heel dopinggeval de actualiteit domineert, is het moeilijk zonder meer over te schakelen op de orde van de dag, zijnde de sport zelf, het laatste WK atletiek van dit millennium. Het is onvermijdelijk dat nog meer dan vroeger vragen zullen worden gesteld bij elke medaille die hier om een slanke of een dikke nek wordt gehangen. De glans van goud zal nooit zo dof zijn geweest. Jammer voor de atleten die van deze lange week in het hete maar mooie Sevilla een hoogtepunt van hun seizoen of zelfs van hun loopbaan willen maken. Als Marion Jones vandaag met succes begint aan haar kruistocht om vijf gouden medailles te halen, als Greene straks een sprintdubbel lukt en via de estafette een derde keer goud pakt, dan zullen zij jubelen. Zij zijn dan terecht de grote figuren van dit WK. Tenzij de dopingjagers, die duidelijk vooruitgang hebben geboekt, een streep door dat verhaal trekken. Dan blijven gelukkig toch nog atleten over die met hard en geduldig werken aan hun top zijn geraakt. Misschien zijn zij wel de echte vedetten van een spektakel dat te veel wordt gestuurd naar commerciële en niet naar sportieve normen. Dat de marathon van de vrouwen op de slotdag om 9.05u start, omdat hij op die manier in Japan in

primetime

op tv kan, is daar een voorbeeld van. Dat de meeste atletes daardoor pas vlak voor het hete middaguur zullen aankomen, is blijkbaar van ondergeschikt belang.

R.C.

BR>