Rens Busschots lonkt naar een 3.-handicap

HASSELT -

Golfend Limburg is het over één zaak roerend eens: Rens Busschots is één van de grootste golftalenten die deze provincie ooit huisvestte. Een déja-vu-effect haast, want pakweg een paar jaartjes geleden stelde men net hetzelfde in het provinciale tenniswereldje. Rens hoorde toen in zijn leeftijdcategorie bij de enge nationale top.

X.C.

BR>«Dat tennissen is duidelijk voltooid verleden tijd,» stelt het veertienjarig sporttalent. «Nu betekent golf alles voor mij en ik wil dat zo houden. Tennissen deed ik eerder voor de lol. Dat de prestaties volgden was natuurlijk leuk meegenomen. Twee jaar geleden koos ik echter resoluut voor de golfsport. Met eveneens puike resultaten. Ik heb nu een 4.6-handicap achter mijn naam. Spijtig genoeg net niet genoeg om aan het Omnium of het Nationaal Kampioenschap strokeplay deel te nemen. Maar ik treur niet. Mijn tijd zal wel komen. Dit jaar wil ik naar een 3-handicap reiken. Moet haalbaar zijn. Zeker als ik wat meer regelmaat in mijn drive kan krijgen.»

«Mijn sterkste punt? Ongetwijfeld het korte werk en zeker mijn bunkerspel. Eerlijk, ik lig momenteel liever in een greenside bunker dan naast de green. Noem het vertrouwen of talent, feit is dat ik nauwelijks problemen heb met dat bunkerspel. Maar golf is natuurlijk méér dan dat. Gelukkig word ik uitstekend begeleid. John Gulessarian en Philippe Vanderstricht inspireren me op club- en federaal niveau. Ook wil ik zoveel mogelijk tornooien spelen. Daar doe je immers de broodnodige ervaring op. Een hele opgave voor pa en ma. Voor hen is dat heen en weer rijden al jaren een zware klus, maar gelukkig blijven ze dat met veel plezier en engagement doen. Ook onze vakanties staan deels in het teken van dat golfen. Pa en ma golfen, zusje Yelena is wellicht nog een groter talent dan ik, ook oma en opa slaan een aardig balletje. Golf is bij ons een familiebezigheid. Dus leuk... Zeker als je in het buitenland kan spelen. Ik toefde verleden maand in het Zuid-Spaanse Marbella en liep een paar mooie banen. Alcaïdesa bijvoorbeeld. Ook Monte-Mayor of Las Brisas. Véél natuurlijker dan de Amerikaanse banen die ik in de omgeving van het Amerikaanse Denver speelde. In België geniet Houthalen mijn duidelijke voorkeur. Een échte kampioenschapsbaan. Het Omnium bewees dat.»