Erik Nys mag toch mee naar WK Sevilla

Verspringer Erik Nys heeft in extremis de selectiecommissie van de atletiekbond overtuigd om hem toch aan te duiden voor het WK, dat eind deze week in het Spaanse Sevilla begint. Strikt genomen voldeed hij niet aan de gestelde limiet - 8,05m - maar met een serie sterke sprongen, zondag in Zwitserland, waarbij ééntje van 8,06m met een iets te sterke rugwind (2,2m/sec) dwong hij alsnog een selectie af.

Ronny CEULEERS

BR> Toen Erik Nys gisterennamiddag uit de auto stapte voor het gebouw van de atletiekbond, leek dat erop te wijzen dat hij samen met de andere geselecteerden was opgeroepen voor de geplande bijeenkomst. Was dit een goed teken?

«Dat weet ik zelf niet», antwoordde Nys. «Ze hadden mij al een tijdje geleden gevraagd naar hier te komen. Ik heb geen afmelding ontvangen, dus ben ik maar gekomen. Maar of ik geselecteerd ben, weet ik niet.»

Het sterke van het verhaal is, dat ze het bij de atletiekbond op dat moment ook nog niet wisten. Een paar bestuursleden waren zondagavond op de beslissing vooruitgelopen en hadden verklaard dat Nys de limiet niet officieel had gehaald en dus zou thuisblijven. De selectiecommissie moest echter nog bijeenkomen en deed dat gisteren terwijl enkele geselecteerden én Erik Nys in de gang stonden te wachten.

Nys kreeg daarbij blijkbaar vooral de steun van de technische directeurs, waarbij de Franstalige Christian Maigret zich aansloot bij de argumentatie van Paul Thys.

Dirk Janssens, voorzitter van de Vlaamse Atletiekliga en delegatiehoofd in Sevilla: «De technische directeurs, toch de specialisten, stonden achter zijn selectie gezien zijn stijgende vorm. De prestaties van Nys in internationale competities, zoals dit jaar de Universiade, spreken in zijn voordeel. In het algemeen presteerde hij sterk op belangrijke competities en bovendien ging het niet om een uitschieter. Wij hebben ons mild getoond omdat hij via een finaleplaats op het WK een selectie kan afdwingen voor de Spelen in Sydney.»

Nys bevestigde dat hij de beslissing ter plaats had vernomen: «Het is een pak van mijn hart. Ik heb duidelijk gemaakt wat ik waard ben. Ik ben geen zekerheid voor de finale, maar ik ben er wel honderd procent zeker van dat ik de capaciteiten heb om die finale te halen. Je weet in het verspringen nooit. Zo dreigen er nogal wat afzeggingen. Pedroso heeft een kuitblessure, de Spanjaard Lamela heeft zijn ligamenten beschadigd en Beckford mag van zijn federatie niet deelnemen omdat hij niet deelnam aan hun nationale kampioenschappen. En dan heb je nog drie onberekenbare Amerikanen, waarbij er altijd eentje ondermaats presteert.»

«Een niet-selectie zou het einde van de wereld niet zijn geweest, maar ik denk dat dit ook voor het BOIC een interessantere situatie is om mij te beoordelen. Uit die hoek ben ik altijd gesteund, vooral na mijn bronzen medaille op de Universiade. De situatie was vergelijkbaar met die op de

Nacht

in Hechtel in 1996, toen ik in extremis mijn olympische selectie haalde. Dit moet zowat mijn sterkste reeks sprongen uit mijn carrière zijn geweest, want drie jaar geleden had ik buiten die ene sprong van 8,25m geen enkele voorbij de acht meter. In het totaal had ik nog maar vijf achtmetersprongen. Nu kwamen er daar drie bij, zij het met rugwind. In Sevilla zal ik tevreden zijn met een sprong tussen de 8,10m en 8,20m. Ik zie dan wel wat dat als plaats oplevert. Je kan dan in de topvijf zitten, maar op het WK indoor bleek ineens 8,40m nodig voor een medaille.»