Zabel in laatste rechte lijn

HAMBURG -

Voor de tweede keer telt de HEW Cyclassics in Hamburg zondag mee voor de Wereldbeker wielrennen. Vorig jaar won Leon Van Bon in Noord-Duitsland, voor Bartoli en Dierckxsens. Nu verdedigt Andrei Tchmil er de leiderstrui die hij vorige week in San Sebastian afnam van Frank Vandenbroucke. Op een niet erg lastig parcours moet Tchmil overeind kunnen blijven. Voor de dagzege speelt hij allicht ook mee. Waarbij hij, zo hopen althans de Duitsers, op z'n weg ene Erik Zabel zal ontmoeten.

BR>Vier jaar al is het een vertrouwd beeld op de Parijse Champs Elysées. De groene Erik Zabel met zoontje Rik in de hals op het podium en een geëmotioneerde Cordula die vanop korte afstand een traan wegpinkt. Dat hij de voorbije twee jaar in de Tour geen ritoverwinning meer behaalde, doet weinig ter zake. Vier keer op rij eindlaureaat met de punten in de Ronde van Frankrijk, niemand in de geschiedenis deed het hem voor. Dat is uiteindelijk het belangrijkste. Op die manier bewijst hij zijn meerwaarde ten overstaan van andere spurters.

In de aanloop naar de HEW-Cyclassics in Hamburg, de zevende manche om de Wereldbeker, schaart wielerminnend Duitsland zich zondag achter Erik Zabel. Voor het terrein langs de oevers van de Elbe moet hij niet passen. Het staat hem op het lijf geschreven. En met de conditie zit het eveneens snor. Geen criteriums meer de voorbije week, wel harde trainingsarbeid.

Eenvoudig is het niet als je al bijna zeven maanden onafgebroken in het getouw bent. Telkens met de opdracht om te winnen. Dat is nu eenmaal het lot van de spurter. Maar daar trekt de Duitser de neus niet voor op. Hij kan al eens nukkig doen wanneer het hem niet meezit. Een gemakkelijke jongen is hij niet. Het wordt hem binnen de ploeg echter vergeven. Wie veeleisend is voor zichzelf, ernstig met zijn vak bezig is en de lat niet laat zakken, mag van de maats ook een totale inzet verwachten. Tenslotte was hij de man die, sinds Jan Ullrich langs de kant moest blijven, de magenta-formatie ook bijna helemaal droeg.

Voor Zabel is de laatste rechte lijn van het seizoen in zicht. «Na het weekeinde met Parijs-Brussel en de Grote Prijs van Fourmies, nog voor half september, trek ik er een lijn onder», zegt hij. «Na de Tour kreeg ik van de ploegleiding de toelating om er voortijdig mee te stoppen. Tenslotte begon dit seizoen voor mij al in november van vorig jaar, ter gelegenheid van een eerste oefenkamp. Dus is het maar normaal dat je wat vroeger kan afhaken. Nee, geen WK voor mij. Niet omdat het circuit te lastig zou zijn. Gewoon omdat het te laat op het seizoen valt voor iemand die al een heel jaar lang aan de slag is.»

Ook het WK op de baan in Berlijn waar hij even aan dacht, heeft hij laten schieten. Net als de zesdaagsen waar hij nochtans tonnen geld zou kunnen verdienen. «Het is gewoon niet combineerbaar met een drukke activiteit op de weg. Voorbij de dertig heb ik nog wel wat tijd om mijn planning te herzien. Voorlopig spitst die zich uitsluitend toe op de wegwedstrijden. Nog één jaartje wil ik echt voluit gaan. Voor 2000 heb ik trouwens al een aantal doelen naar voor geschoven.»

Zabel maakt er helemaal geen geheim van waar die zich situeren. «Een derde overwinning in Milaan-Sanremo, een ritzege in de Tour en een vijfde groene trui aan het eind van de Ronde van Frankrijk», zegt hij. «En als toefje slagroom een medaille op de Spelen van Sydney. Vooral dat laatste spreekt me enorm aan. Destijds, in Barcelona, strandde ik met een vierde plaats net naast het podium. Het is nergens zo frustrerend als op een Olympiade.»

Dat zijn de uitdagingen voor volgend jaar. Maar zover zijn we nog niet. Zondag gaat hij in Hamburg, voor eigen volk, voor prestigieuze winst in een Wereldbekerkoers. De ultieme kans, want een week later past hij voor het Kampioenschap van Zürich. En in oktober is hij met vakantie. «De trainingsweek die ik mezelf nu opgelegd heb, zie ik niet als een bijkomende belasting», beweert hij. «Integendeel. Het motiveert me alleen maar.»

-------------