«Ik doe alles voor dit land»

GENK -

Bekerwinnaar, Gouden Schoen, vader, landskampioen en nu international. Het succesverhaal blijft duren, Branko Strupar kan zijn geluk niet op. Zoals verwacht nam bondscoach Georges Leekens de voormalige Kroaat op in zijn selectie voor de oefeninterland tegen Finland. De verwachtingen zijn hoog gespannen, maar de schouders zijn breed en sterk genoeg om die last te dragen. Strupar straalt, hij vreest de druk niet. «Ik zal maandag wel verlegen zijn bij de kennismaking,» bekent Strupar. «Nochtans was Marc Wilmots erg vriendelijk toen we mekaar vorige maand ontmoetten. Ik hoop alleen maar dat de iedereen me aanvaardt. Ik ben een gevoelige jongen en zou het er moeilijk hebben, mocht iemand zich door mijn selectie bedreigd voelen. Als iemand kwaad is, zeg ik: 'speel jij maar, ik zit wel op de bank.' Ik voel me Belg, ik wil alles doen voor dit land. Alleen de naam van het volkslied ben ik vergeten. Ah ja, Brabançonne. Maar ik kan wel de melodie al meeneuriën.»

Marnik GEUKENS

BR>

Huize Strupar had vrijdagmiddag veel weg van 'Hotel Fawlty Towers'. Branko en Sanja waren er even op uit getrokken, Strupars schoonmoeder hield zich bezig de kleine Dora. Eén probleem: de telefoon stond roodgloeiend. «Sanja had in koeienletters 'Don't speak English' naast de telefoon geschreven,» lacht de kersverse Rode Duivel. «Dat las mijn schoonmoeder hardop als ze de telefoon opnam. Ikzelf heb nog altijd niets gehoord van de voetbalbond, maar het kan dus best zijn dat ze mijn schoonma aan de lijn hebben gehad.»

Thuis

Het was al een tijdje duidelijk dat men Strupar na zijn naturalisatie meteen tot Rode Duivel zou bombarderen. Temeer omdat hij na vijf jaar ook voor bijna 100 procent Belg is geworden.

«Dit is het land waar ik de Branko Strupar geworden ben, die iedereen kent,» legt hij uit. «Vanaf de eerste dag voelde ik me hier thuis. Dit is een warm volk, mijn vrouw paste zich hier ook onmiddellijk aan. Onze dochter heeft de Belgische nationaliteit, zij zal naar een Vlaamse school gaan. Onze familie komt vaak overgevlogen, we zijn hier perfect gelukkig. Heel waarschijnlijk gaan wij hier nooit meer weg, dit is onze thuis.»

De Kroatische nationale ploeg had Strupar al een tijdje uit zijn hoofd gezet.

«Bondscoach Blazevic heeft nooit de moeite gedaan om naar mij te informeren. Wat zou ik me dan nog ter beschikking stellen? Nee, ik voel me meer verwant met de Rode Duivels, dit zijn allemaal spelers waar ik mee of tegen gespeeld heb. Ik volg de prestaties van de Belgische nationale ploeg al lang op de voet. Dat heeft niks met mijn naturalisatie te maken. Tijdens het WK in Mexico was ik al fan van Scifo en Ceulemans. Dat doelpunt van Scifo vier jaar later tegen Uruguay is me ook altijd bijgebleven.»

Leekens

De Gouden Schoen eist geen basisplaats op, hij voelt zich gewoon één van de twintig. EURO 2000 is nog ver weg, Strupar beseft dat enkel prestaties hem er zullen kunnen brengen.

«Zo'n tornooi in eigen land is iets speciaal, de sfeer gaat ongelooflijk zijn. Het zou uniek zijn op zo'n moment deel uit te maken van de selectie. Mij zal men niet extra moeten motiveren, in elke interland ga ik tot het uiterste. In zo'n wedstrijden tellen geen persoonlijke ambities, ik speel dan voor mijn land.»

Woorden die bondscoach Georges Leekens als muziek in de oren moeten klinken. De twee kennen mekaar in elk geval al lang.

«Ik herinner me nog dat mijnheer Leekens vier jaar geleden in de kranten vertelde dat Strupar moeilijk af te stoppen was. Hij was toen nog trainer bij Moeskroen, dat ook in tweede klasse speelde. Intussen heb ik me verder ontwikkeld als voetballer. We zien wel wat hij met mij van plan is. Schaduwspits in steun van Emile Mpenza? Dat zou best kunnen lukken, het is iemand die ik in de vrije ruimte kan sturen. Ik geloof ook in de mogelijkheden van dit elftal. België is heus niet zo slecht als iedereen denkt. Ze verloren vijf keer op rij met 0-1, daar is veel pech mee gemoeid.»

AA Gent

De Rode Duivels zijn voor Strupar zorgen voor maandag. Twee dagen eerder staat hem een andere belangrijke opdracht te wachten.

«We moeten met Racing Genk iets pakken bij AA Gent,» beseft Strupar. «Een één op zes zou hard aankomen, al moet je daar rekening mee houden als je de eerste drie wedstrijden op verplaatsing speelt. Gent heeft een sterke ploeg, ik heb hen in de finale van de Beker van Vlaanderen op TV bezig gezien. Vorig jaar hebben we twee keer met veel geluk nipt gewonnen, hopelijk lukt dat opnieuw. Maar dan zal de organisatie ditmaal wel moeten kloppen. Daar is een hele week op gehamerd op training, hopelijk vind je er zaterdag iets van terug op het veld.»