«Als ik een goeie rijder ben, komt alles wel goed»

Van onze verslaggever ter plaatse

Marc CORNELISSEN

BR>

BOEDAPEST -

Alex Zanardi was vrijdag sneller dan teammaat Ralf Schumacher. Een zeldzaamheid, want de tweevoudige IndyCar-kampioen is de ontgoocheling van het seizoen. Hij kwalificeerde zich nooit in de top-10, haalde slechts drie keer de finishvlag en bracht het Williams-team geen enkel punt bij. Een schril contrast met Ralf, die er al 22 behaalde. «Ik weet dat ik het kán,» blijft Zanardi optimistisch.

Alessandro Zanardi verliet de F1 al eens langs een achterdeur. Dit jaar kwam hij langs de grote poort terug. Tweevoudig IndyCar-kampioen,

big star

in Amerika en een kleurrijk figuur te midden van het wat grijze Williams-team. Ruim een half jaar later is Zanardi nog altijd een babbelkous. Ook al worden de vragen steeds pijnlijker, een interview eindigt pas als een PR-dame komt zeggen dat er echt geen tijd meer is. Waarom loopt het fout met Zanardi?

«(zucht) Als ik wist waar het schoentje knelt, zou alles meteen veranderen. Het probleem is dat je de F1-bolides van vandaag niet kan

personaliseren

. Je kan wel wat afstellen, maar uiteindelijk is er slechts één manier om hem te besturen: laat en hard in de ankers, hem midden in de bocht op een of andere manier roteren en dan vroeg weer op het gas. Die stijl ligt me niet en ik heb te lang geprobeerd om de auto aan mij aan te passen, in plaats van andersom. Je moet vertrekken van de auto. In de F1 wordt het verschil gemaakt door ingenieurs, die op geregelde tijdstippen met iets nieuws komen.»

Julia Roberts

«Ik ben iemand die vooral grip nodig heeft. Deze banden liggen me niet. Te smal, te hard en met vier domme groeven. Toen ik in '91 in de F1 debuteerde, hadden we grote, brede banden; tijdens de kwalificaties nog zachter dan in de race. Heerlijk. Jij snapt dat niet, omdat je nooit met een F1 hebt gereden. Geloof me: brede, vette banden zijn beter dan een nacht met Julia Roberts.»

«Maar begrijp me niet verkeerd: ik zoek geen excuses. Als je een goeie rijder bent, kan je die problemen oplossen. Als ik daar niet in slaag, ben ik niet compleet genoeg. Maar voor mezelf weet ik dat ik het kan. In de States heb ik veel gewonnen. In een minder hoogstaand kampioenschap? Die opmerking deert me niet. Ik wéét hoe het was.»

In de IndyCar wisselen piloten elke ronde van positie. In de F1 is inhalen nog net niet verboden. Heimwee?

«En of. Ik heb dit jaar minder ingehaald dan in de States in één race. Wat zeg ik: in één ronde. Ik herinner me een race in Australië. Een circuit waar je bijna onmogelijk voorbij stak. De laatste twee ronden ging ik van acht naar vier. Vier bloedstollende passeerbewegingen, een van de beste races uit mijn carrière.»

En dit jaar, wat is tot nu toe je beste wedstrijd?

«(lacht) Wees lief met mij en stel zo'n vraag niet. Ach, ik kan het wel in perspectief plaatsen. Ik ben volwassener dan tien jaar geleden, kan het onderscheid maken tussen wat spijtig en wat dramatisch is. Ik heb gereisd, ik heb gewonnen en ik heb geld verdiend; ik ben beter af dan de meeste anderen. Maar ik heb honger naar overwinningen.»

Volgend jaar misschien, als BMW de motoren levert. Als Alex Zanardi er dan nog bij is. Geruchten willen dat Frank Williams een voorstel deed aan Mika Salo.

«Wat is een gerucht? Een logisch klinkend scenario dat een eigen leven gaat leiden. Ik weet zeker dat Frank Williams wil dat ik competitief word en dat we op lange termijn samenwerken. Mijn relatie met Frank is heel goed, omdat we allebei eerlijk zijn. Ik zal altijd respect voor hem hebben, ook al worden er om professionele redenen minder aangename dingen gezegd.»