«Je bent snel vergeten»

GENT -

Het profvoetbal maakte van Gunther Schepens een polyglot. Hij leerde Frans bij Standard, Duits in Karlsruhe en momenteel schaaft hij zijn Engels bij in Gent. Van de 22 medespelers uit de A-kern van AA Gent zijn er - de revaliderende Barka incluis - namelijk welgeteld vijf die Nederlands spreken. De jongeren Burgio en Dupré plus het duo Dauwen-Vandervee. «De evolutie van ons voetbal,» erkent Schepens, «voor een ploeg als Gent zijn de betere Belgische profs onbetaalbaar geworden.»

Marnik GEUKENS

BR>Met uitzondering van Gunther Schepens. «Ik heb dan ook niks moeten kosten. Bij Karlsruhe was men zo fair om me transfervrij te laten vertrekken. Ik verdien hier goed, maar bijlange niet zo veel als in Duitsland. Dat maakt me weinig uit, ik wou weer voetballen in België. En alleen AA Gent bleek geïnteresseerd, terwijl ik twee jaar geleden toch nog international was. Je ziet maar: je bent snel vergeten.»

Zes jaar geleden verliet Gunther Schepens de Buffalo's om het mooie weer te maken op Sclessin. Standard was op weg om opnieuw een absolute topclub te worden. «Zonder het 'arrest Bosman' was dat ook gelukt,» beweert Schepens nog altijd.

«In de Intertotobeker wonnen we van Stuttgart en Nantes, we speelden de finale tegen Karlsruhe. Ik heb er mijn transfer aan overgehouden. Dat seizoen stonden we met Nieuwjaar nog mee vooraan. Maar Goossens was al verkocht en ook Krupnikovic vertrok naar Japan. Uiteindelijk zakte alles als een pudding in mekaar.»

Verdedigend half

Gunther Schepens trok naar de Bundesliga, maar bleek al snel niet de linkerflankspeler die Karlsruhe op het oog had.

«Bijna elke Duitse club speelt met een enkele flank,» aldus Schepens. «Negentig minuten lang de

Aussenbahn

doen, bleek echter niet voor mij weggelegd. Ik werd omgedoopt tot één van de twee verdedigende middenvelders. Maar mijn kwaliteiten liggen natuurlijk eerder op aanvallend vlak.»

Karlsruhe degradeerde uit de Bundesliga, met Schepens ging het van kwaad tot erger.

«Tweede klasse is helemaal niks voor mij. Het niveau is er een stuk lager, het is alleen lopen en knokken. Pas op, je speelt er bijna wekelijks voor bijna 20.000 toeschouwers. Ik liep ook nog eens een rugblessure op en moest worden geopereerd. Na drie maanden schoot van de stevige conditie die ik daar had opgebouwd niks meer over.»

Degryse

Intussen is Schepens weer topfit. Alleen de conditionele achterstand is nog niet helemaal weggewerkt.

«Dat stemt me optimistisch, het betekent dat ik nog een groeimarge heb. Het loopt nu al vrij goed, in Geel heb ik enkele assists kunnen leveren. Het verbaast ook mij dat de ploeg zo goed draait. Even heb ik het ergste gevreesd. Vanuit Duitsland ving ik alarmerende berichten op. Financiële problemen, Vreven weg, Degryse weg. Uiteindelijk vertrokken ook Collen en Martens nog. Ik dacht:

shit, wat gaat er nu gebeuren.

Vooral het vertrek van Degryse vond ik erg jammer. Een schitterende voetballer, waarmee ik graag had samengespeeld. Maar dan kom je op training, zie je het systeem waarin we spelen en besef je dat een spelmaker als Degryse daar niet meteen in past. Testers als Kharif en Carrez vielen wel meteen in de gratie van de trainer. Het blijkt ook dat zij perfect in het systeem tot hun recht komen. Kharif oogt het spectaculairst, hij groeide onmiddellijk uit tot de grote publiekslieveling, maar Carrez is zo mogelijk nog nuttiger voor de ploeg. Hij is pijlsnel, speelt erg sober, maar efficiënt. De perfecte speler om centraal op één lijn te spelen.»

Systeem

Het woord is gevallen: Het Systeem. Mét hoofdletter in de filosofie van Trond Sollied. Schepens is behoorlijk onder de indruk van zijn trainer.

«Een uitzonderlijk man. We hebben in de voorbereiding geen meter gelopen zonder bal. Dat is schrikken, als je uit Duitsland komt. We zijn wel elke training ruim twee uur bezig. Altijd positiespelletjes, altijd in 4-3-3. Sollied beheerst zijn systeem van A tot Z, werkelijk ongelooflijk. Ik kan hem met niemand vergelijken, alleen René Vandereycken was tactisch even bedreven. Het mooie is dat er ook gekocht werd in functie van het systeem. In tegenstelling tot pakweg Anderlecht, waar Oyen en Brocken plots niet in het concept blijken te passen. Zo beschikken we voor elke positie over twee spelers. Als ik uitval of uit vorm ben, staat bijvoorbeeld Anders Nielsen klaar om mijn plaats in te nemen.»

Schepens voelt zich uitstekend in zijn sas als linksbuiten. In het seizoen van EURO 2000 moeten ook de Rode Duivels weer door zijn geest waren.

«Ik ga liegen als ik zeg dat ik niet meer aan de nationale ploeg denk. Maar ze komt pas op de derde plaats. Eerst en vooral wil ik mezelf weer bewijzen, daarna wil ik AA Gent iets teruggeven voor het vertrouwen dat ze nog als enige in mij hadden. En dan komt de nationale ploeg. Een EK in eigen land, het moet een fantastische ervaring zijn.»