Olivier De Cock: vijf jaar in wachtkamer

BRUGGE -

Vijf jaar in de wachtkamer, voor een jonge voetballer duurt dat een eeuwigheid. Vooral als je, zoals Olivier De Cock, je vorig jaar liet opmerken. De rechterflank van Club Brugge draaide voor de winterstop fantastisch en liet zich ook Europees - onder meer tegen Stuttgart - opmerken. Na een blessure kwam De Cock minder uit de verf. Het nieuwe seizoen is begonnen en de rol van het enige echte

Club-product

- hij is er van zijn zevende - blijft beperkt tot die van meeloper.

Dirk Meulders

BR>"Vorig jaar scheurde ik in de wedstrijd tegen Aalst na een halfuur de ligamenten in de voet. Twee maanden lag ik in de lappenmand. Tegen Lokeren kreeg ik opnieuw een kans. Op bezoek bij Lierse liep enkele weken later de boel in het honderd. Enkele grote namen permitteerden er zich een snipperdag. Om een aanvaring met enkele moeilijke karakters te vermijden, werd de

brave sok

bij de rust maar gedumpt."

"Het is normaal dat ik supergemotiveerd aan de nieuwe campagne begon. Gelet op mijn prestaties van vorig jaar was een basisstek veroveren een verantwoorde ambitie, dacht ik. Tegen Twente en Kaiserslautern kwam ik geen minuut tussen de lijnen. Dan gaan er belletjes rinkelen. Dan weet je dat je de eerstvolgende weken weinig aan voetballen toekomt. Dat je eigenlijk moet hopen dat het team faalt of dat een ploegmaat iets overkomt. Vroeg in de voorbereiding speelde mijn knie me parten. Ik was tien dagen uit met een ontsteking. Ik miste vier oefenwedstrijden maar of daar de oorzaak van mijn niet-selecties ligt? Ik kan voorlopig enkel concluderen dat het voor een eigen product dubbel zo moeilijk is om door te stoten."

"Als ik zie op wat voor buitenlandse spelers ik hier dikwijls bots, stel ik me soms vragen. Ik ben me er wel van bewust dat het in transfers geïnvesteerde geld moet renderen. Het fundamentele probleem is dat in een topclub alles draait om prestaties, dat er weinig of geen tijd is om te bouwen. Ondertussen zakte ik in de Club-hiërarchie nog verder af. Zelfs op de bank is geen plaats meer voor De Cock terwijl een Anic nog staat te dringen om bij de vijftien te geraken en de terugkeer van Fadiga nakend is. Verhuizen naar een ander team? Het bestuur wil niet dat ik vertrek. Club moet wel beseffen dat ik in november 24 word en dat ik niet opnieuw een verprutst seizoen wil riskeren. Ik wil eerstdaags alles nog eens met de trainer doorpraten maar vijf jaar in de wachtkamer is lang genoeg."