Goud, zilver en brons voor waterrat Deckers

Op de Belgische kampioenschappen in Mol heeft de 11-jarige Rob Deckers in de zes afstanden die hij zwom liefst vier keer het podium gehaald. «De eerste dag werd ik derde op de 100m vlinderslag,» lacht Robke. «'s Zaterdags deed ik een plaatsje beter op de 100m schoolslag en 's zondags kon het helemaal niet meer stuk en heb ik tweemaal gewonnen.» Deckers veroverde zijn titels op zijn favoriete nummers. Zowel in de 200m wisselslag als in de 100m rugslag was hij duidelijk de beste van het jeugdige veld.

B.R.

BR>Rob Deckers bewees hiermee dat hij één van de betere Limburgse jeugdzwemmers ooit is. Met zijn negen provinciale records behoort hij nu al tot het elitelijstje met namen als Nicolas Van Mieghem, Guy Coolen en Freek Lemmens. Hij had zich nochtans niet speciaal voorbereid op dit kampioenschap. «Gedurende het schooljaar train ik viermaal per week,» zegt hij. «Dat is dus vijf uur in het water 'liggen'. Bij het begin van de vakantie ben ik mee geweest met een sportkamp. Daarna ben ik een week op vakantie geweest. Ik had daar een kleine knieblessure opgelopen bij het voetballen, maar het was gelukkig niet erg. Daarna ben ik beginnen trainen voor dit kampioenschap. De eerste week één keer per dag - ongeveer 7 uur in die week - de tweede week 11 uur.»

Deckers wist dat hij zijn grootste rivalen voor het kampioenschap in de eigen provincie moest zoeken. Niels Hamers, Dirk Meyssen en Robin De Neve bekampten hem al het hele seizoen, met wisselend succes.

Zijn lievelingsslag is en blijft de dolfijn. «Vroeger zwom ik graag rugslag, maar sinds ze me eens hebben uitgesloten heb ik daar wat afkeer van gekregen.»

Dierenarts

Het was nochtans geen lachertje om hem indertijd te leren zwemmen. «Ik herinner me dat hij als driejarig broekje schrik had toen meester René Vaesen hem leerde zwemmen,» glundert mama Deckers jaren later. «De eerste maanden had hij het al moeilijk als hij op de trapjes zat met zijn voeten in het water. Later is hij nochtans een echte waterrat geworden.»

Voor Robke is het leven meer dan zwemmen alleen. Zo basket hij erg graag en leest hij 's avonds in bed een boek. Het liefst zelfs griezelverhalen, zodat hij het boek in een keer kan uitlezen. Ook is hij gefascineerd door de natuur. Documentaires over dieren en natuurfilms zijn bijna dagelijkse kost. Dat is ook de reden waarom hij later dierenarts wil worden.

«Ik vind maar één ding spijtig,» zegt hij nog. «Dat het ledenaantal er in onze club op achteruit gaat. Hopelijk komt daar straks verandering in.»