Donkere wolken boven Zuid-België op de dag voor E-Day

TORGNY -

Dat vandaag een natuurfenomeen volop in de aandacht zal staan, is zeker. Het is alleen nog de vraag welk. Wordt het de zonsverduistering? Of komen de wolken alsnog het eclipsfeest vergallen? In het zuiden van België, waar de verduistering 100% is, werd gisteren gezucht en gesteund. De hele dag hing boven Virton en omgeving een dik pak wolken. In het beste geval miezerde het, maar meer dan eens was het schuilen voor een fikse stortbui. De eclipsgangers van wie sommigen al dagenlang op campings in de buurt verblijven, blijven er nochtans in geloven: «Ik heb het weerbericht net nog op de radio gehoord,» aldus een Nederlander. «Komt allemaal in orde. Tenminste, dat denk ik. De weerman praatte Frans...»

BR>

Alleen wie in het uiterste zuiden des lands vandaag naar boven tuurt, kan de volledige zonsverduistering zien. De eclips duurt het langste in Torgny, een onooglijk maar schilderachtig dorpje tegen de Franse grens. Het is de enige plek in het koninkrijk waar de verduistering meer dan twee minuten duurt. En dus verwacht Torgny een massa volk. Die massa was er gisteren nog niet. De campings gaven een lege aanblik. Troosteloos ook, door de aanhoudende regen. Wie er wel al was, probeerde zich zo goed en zo kwaad mogelijk te amuseren.

Zoals de Nederlandse Katalin Magyar, die met haar moeder en haar twee kinderen in een tentje op het terrein van de familie Marx kampeert. «We zijn maandagochtend vertrokken in Nijmegen. Om vier uur 's namiddags waren we hier. In totaal toch 500 kilometer achter het stuur gezeten, da's niet weinig.» En dat allemaal om de zon achter de maan te zien kruipen. «Tja, dat hopen we toch, hè. Heb jij de laatste weersvoorspelling nog gehoord? Het zou doodzonde zijn als blijkt dat we helemaal niets te zien krijgen.»

Katalins vader heeft meer kans om de eclips te zien. «Mijn vader is van geboorte Hongaar en verblijft momenteel met een gezelschap van 35 mensen aan het Balaton-meer. We hebben net nog contact gehad en het is daar piekfijn weer.» Katalins echtgenote is het enige familielid dat zich vandaag niet in een totaliteitszone zal bevinden. «Mijn man kan inderdaad maar 94% verduistering meemaken. Hij is arts in een ziekenhuis en kon niet vrij nemen. Maar ik vermoed dat hij rond de middag wel eens door het venster naar buiten zal staren.»

Tweede zit

Terwijl de meeste kampeerders een plekje zoeken zo hoog mogelijk tegen de heuvelrug, hebben Simon Bellefroid en Nathalie Cordon uit Antwerpen hun tentje ver weg onder enkele appelbomen verstopt. «We zijn hier al een week,» zegt Nathalie. «En omdat het overdag ongelooflijk warm kan worden, schuilen we een beetje onder de bomen. Helaas is de hitte vandaag geen probleem. Verschrikkelijk weer, verdorie. 't Is te hopen dat het morgen een pak beter wordt. Simon kijkt al twee jaar uit naar deze eclips.»

Voor Simon dreigt ook nog een persoonlijke eclips: «Ik ben eerstejaars orthopedagogie en over enkele dagen moet ik dringend beginnen blokken voor mijn tweede zittijd. 't Is

ne zware

. Wie weet krijg ik tijdens de zonsverduistering wel een magische injectie van Hierboven (lacht). Ik zal ze kunnen gebruiken.»

Herexamens al in het achterhoofd, maar het weer blijft hét gespreksonderwerp: «Ik heb ergens gehoord dat door het magnetisch effect van de verduistering de wolken sowieso opentrekken. Maar of dat waar is, weet ik eigenlijk niet. Ik wil over heel die eclips ook niet te veel weten. Ik wil het spektakel in de eerste plaats

meemaken

. Ik heb zelfs overwogen om naar Roemenië te trekken, waar de eclips het langste duurt. Maar gebrek aan centen en een overschot aan buisvakken hebben ervoor gezorgd dat het Torgny is geworden.»

Timmerman

Het is duidelijk dat de overgrote meerderheid van de Belgische eclipsgangers pas vandaag naar Virton en omstreken reizen. Zeker de helft van de nummerplaten op de campings zijn van buitenlanders, onze noorderburen uiteraard op kop. Op een terrein vlak voor Torgny zien we een Deense camper. We groeten in het Engels, maar Karl Larsen antwoordt in vloeiend Nederlands. «Zal wel zijn,» zegt-ie, «ik woon al dertig jaar in Antwerpen. Deze kampeermobiel is van mijn nicht Marete en haar man Mogens. Ze komen elk jaar op vakantie en dit jaar leek ons de periode van de eclips uiteraard heel interessant.»

Karl weet waarover hij praat: «Ik heb het geluk gehad om in 1954 al eens een eclips mee te maken. Dat was in Noorwegen. Ik was er eigenlijk toevallig beland. In die tijd werkte ik als timmerman op een schip. Op die manier ben ik ook in Antwerpen terechtgekomen.» En daar woont onze Deense hippie van 63 jaar nog altijd.