Sandra Stals doet aanval op 400 meter-record

BRUSSEL -

Bij de Belgische atleten die vanavond met recordplannen in Hechtel rondlopen, heeft Sandra Stals een voetje voor. Zij weet sinds vorig jaar hoe dat aanvoelt, want ze klokte toen een record op de 800 meter. Nu wil ze het negentien jaar oude record van Rosine Wallez op de 400 meter van de tabellen vegen.

Ronny CEULEERS

BR>

Op het moment dat ma en pa Provost in Nieuwpoort met meubelen sleuren in het dakappartement dat Sandra daar straks met haar vriend-atleet Kjell Provost betrekt, ontfermt zij zich over haar nieuwe spikes. Net zoals vorig jaar schrijft ze daar de chrono in die ze in Hechtel wil lopen. Toen op de 800, nu op de 400 meter.

«Die tijd verklap ik niet. Tenzij misschien aan Kjell. Hoewel Rosine Wallez me vorig jaar vroeg haar record twintig jaar onaangetast te laten, wil ik deze kans niet missen. Ik moet onder die 52 seconden kunnen, die zij in 1980 liep. Ik haalde op de kampioenschappen zonder tegenstand 52'23 en 52'14. Nu is die tegenstand er zeker (o.a. de Amerikaanse kampioene Maicel Malone, nvdr). Maar die grens van 52 seconden is niet te vergelijken met die van de 2 minuten op de 800 meter. Dat is de breuklijn tussen het gewone en het internationale niveau.»

Vorig jaar dook ze in Hechtel onder die 2 minuten, dit jaar lukte dat nog niet: «Omdat ik me meer concentreerde op de 400 meter, in functie van mijn weerstand en mijn snelheid op het einde van de 800 meter. Dat bleek te werken in Barcelona en in Malmö.»

Aan Hechtel heeft Stals niet enkel sinds vorig jaar goede herinneringen. Zelfs toen ze nog in Kinrooi woonde en bij Bree was aangesloten, liep ze als kadetje al in het voorprogramma. «En mijn eerste goede wedstrijd op 800 meter liep ik als eerstejaarssenior al in 1995 in het Duinenstadion. Hechtel is mijn lievelingsmeeting. Meer dan de Memorial Van Damme. In Hechtel draait alles nog om de atletiek, al heb je daar ook al meer VIP-toestanden dan vroeger, maar het publiek reageert veel meer op wat er op de piste gebeurt. De aanmoedigingen komen spontaan.»

Vannuffel

Stals studeerde af als kinesiste in Gent. Een eind van huis. «Dat had te maken met mijn trainer. Bij de jeugd had ik eerst een lokale trainer bij de club, maar tijdens federale jeugdstages kreeg ik de wenk met andere schema's en een andere trainer te werken. Achille Vanhoo was federaal trainer en zorgde voor die schema's. Omdat hij aan de kust woonde, besloot ik in Gent te gaan studeren. Maar de samenwerking met hem liep spaak. Sinds 1997 train ik bij Annemie Vannuffel (ex-recordhoudster 800m, nvdr). Met haar liggen de verhoudingen helemaal anders. Zij is meer een vriendin en weet beter wat ik nodig heb. Ze kan zich inleven in wedstrijdomstandigheden, weet precies wat ze moet zeggen op het juiste moment.»

Stals heeft dankzij Bloso het statuut van profatlete: «Gelukkig, want tot december stond ik in Brugge in een praktijk als kinesiste en de laatste maanden had ik daar soms dagen van twaalf uren. Toen bleef er niet veel tijd en goesting over om te trainen. Nu heb nog geen tijd te veel. Er is niet enkel de verhuis, maar ik puzzle graag, houd persknipsels bij en volg nog drie dagen per week avondcursus voor een specialisatie sportkinesitherapie.» Daarnaast heeft het duo Provost-Stals een eigen web-site, die ze geregeld aanvullen. Ze zijn op dat vlak voorlopers in ons land.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer