Aansteker kost kapitein Olivieri de rode kaart

SCLESSIN -

Hangende kopjes, donderwolk-gezichten, opwellende tranen. De sfeer in de Genkse kleedkamer was te snijden. Het besef dat het nooit zover had mogen komen, kerfde door hart en ziel. Bij Domenico Olivieri kwam daar nog het bittere gevoel van de late uitsluiting bij. «Bijzaak», blies de Genkse kapitein de wangen bol, terwijl hij zijn schoenen in zijn sportzak 'frommelde'. Maar dat was slechts schijn. Hij trok onmiddellijk fel van leer tegen de scheidsrechter.

BR>

«Ik ga niet beweren dat we de uitschakeling aan hem te

danken

hebben. We hebben in Maribor alles weggegooid. Maar dit was toch een arbitrage van

lik-me-vestje

. Als dat een ref is uit de Spaanse competitie... Echt, daar staat mijn verstand bij stil. Weet je waarom ik die rode kaart onder mijn neus kreeg? Omdat ik een aansteker die op het veld viel, over de achterlijn wierp. Had ik aan hem moeten geven, zei hij. Tja, dat reglement ken ik niet, hoor. Gewoon te gek voor woorden.»

Waarna de razernij stilaan wegebde en plaats maakte voor diepe teleurstelling.

«Mentaal zit ik aan de grond. De tweede zware ontgoocheling op een week tijd. Na de heenmatch was ik down. Maar gelukkig hadden we een week de tijd om de batterijen weer op te laden. Dat lukte, zoals iedereen heeft kunnen zien. Er stond weer een ploeg op het veld. Na een moeilijke openingsfase kregen we door die goal vlak voor de rust vleugels. Binnen het kwartier stond het 3-0, we hadden nog een half uur om de kwalificatie af te dwingen. Alleen mocht het niet zijn. Nsumbu naast, Rogerio in het zijnet. Het zat ons gewoon niet mee. Het geluk, dat de Slovenen een week geleden hadden, liet ons in de steek. We liggen eruit en dat doet vreselijk pijn. Dit kunnen we niet meer rechtzetten.»

Schrale troost was dat Racing weer het vertrouwde karakter had getoond. En dat jongens als Rogerio en Nsumbu bewezen hadden dat ze klaar staan om een stek in de ploeg af te dwingen.

«Inderdaad,» knikte Domenico. «Als er één positieve les te trekken valt uit ons korte Europese avontuur, is het wel dat. We zijn aan de match begonnen met min of meer het basiselftal van vorig seizoen. Zonder één nieuwkomer. Dat moet een stimulans zijn. De kern is kwalitatief en kwantitatief sterk genoeg om in de competitie weer een hoofdrol op te eisen. Maar daar schieten we vandaag niks mee op.»

Al zullen de Genkenaars zich wel snel over de eliminatie moeten heenzetten. Zaterdag al staat de trip naar Westerlo op de agenda.

«Vroeg», zuchtte Domenico. «Fysiek zijn we tegen Maribor diep gegaan. Maar dat is geen onoverkomelijke hinderpaal. Die inspanningen zijn tegen het weekend verteerd. Psychisch wordt het echter heel moeilijk om deze klap weg te steken. Dit gaat nog lang nazinderen. Ik wil niet negatief klinken. Maar met drie uitmatchen voor de boeg, gaan we een lastige competitiestart tegemoet. Nu goed, we hebben hier op Sclessin onze tanden laten zien. Dat moeten we in 't Kuipke overdoen. Er is geen andere weg.»