Zege voor Johansson, Smets nog maar eens afgestopt door pech

NAMEN -

Wat het keerpunt in het WK had moeten worden, werd een zoveelste opdoffer voor Joël Smets. De Desselaar werd op de Citadel in Namen, voor liefst 30.000 toeschouwers, nog maar eens getroffen door pech: out in de eerste reeks (steen tussen de ketting) en vijfde in de tweede manche nadat hij bij de start volledig werd ingesloten. Eindbalans: pas een tiende plaats (11 punten) en in de WK-stand een achterstand van 63 eenheden op Bartolini. «Ik heb een grotere aantrekkingskracht op pech, dan een magneet op ijzer,» zuchtte een zwaar aangeslagen Smets. «Mentaal ben ik compleet leeg. Misschien omdat ik nu besef dat ik die vierde wereldtitel op mijn buik kan schrijven.» De zege ging naar 'good old' Peter Johansson, vóór Willie van Wessel en Shayne King. De Zweed pakte de vierde GP-overwinning van het seizoen en rukt in de WK-stand op naar de tweede plaats op 40 punten van Bartolini.

Jürgen SCHROOTEN

BR>

«Tjonge, wat heb ik in godsnaam toch misdaan? Waar verdien ik dit toch aan? Ik heb het gevoel dat ik hier niet meer op mijn plaats ben,» sakkerde Smets. «Bijna iedere Grote Prijs loopt er wel iets mis. Het is net alsof de duivel in het spel zit. Alles wat mis kan gaan, gaat ook mis.»

Steen

«Het zag er nochtans allemaal goed uit,» vertelde Smets. «De voorgaande jaren stond ik nerveus en overgeconcentreerd aan de start. Nu niet. Door al die motorproblemen had ik amper de tijd om aan deze GP te denken. 's Zaterdags liep alles al perfect: de motor liep goed en ik was klaar om toe te slaan. Maar in de eerste reeks liep het alweer mis. Anderhalve ronde duurde het sprookje... Ik kreeg een steen tussen mijn ketting die daardoor te fel gespannen stond en mijn achterwiel en mijn kettingspanner krom trok, waardoor ik moest opgeven. Frustrerend hoor, want ik voelde me ijzersterk in die eerste ronde. Je kan dat best vergelijken met een doelman die de eerste bal goed pakt. Ik wist meteen dat ik die reeks kon winnen. Helaas... en in de tweede manche werd ik ingesloten bij de start en moest ik van uit de achtergrond (23ste) terugvechten. Och, als het toch allemaal moet gebeuren, dan liever alle tegenslagen in een seizoen. Dan kan ik volgend jaar tenminste met een

schone lei

aan een nieuwe titelrace beginnen.»

En de rest van het huidige seizoen? «Ik zou het jaar nog fatsoenlijk willen eindigen. Maar kan dat wel? Rijden zonder doel - de wereldtitel pakken - kan ik niet. Een GP-zege is wel mooi, maar dat is voor mij niet voldoende. Versta me niet verkeerd: ik ben blij wanneer ik een GP win, maar het was steeds in functie van mijn hoofddoel: de wereldtitel pakken. En dat kan niet meer. Het zal dus heel moeilijk zijn om me nog op te laden voor de resterende GP's.»

Johansson

Voor Peter Johansson was het zijn eerste zege op de Citadel. «Ik heb hier al verschillende keren op het podium gestaan, maar nooit op het hoogste schavotje. Dit doet natuurlijk deugd,» lachte de 33-jarige Zweed. «Namen is toch iets uniek. Al had ik op het laatste wel wat geluk. Op het einde van de tweede reeks verloor mijn motor plots veel

power

. Ik ben toen langzamer moeten gaan rijden om mijn machine te sparen. Daardoor moest ik Bartolini en van Wessel laten passeren. In de laatste bocht viel mijn motor plots stil. Gelukkig had ik net genoeg vaart om over de streep te bollen.»

De titelstrijd lijkt nu een onderonsje tussen jou en Bartolini te worden? «Hm, dat denk ik niet. Alles is natuurlijk mogelijk, maar de voorsprong van Andrea is volgens mij toch te groot (40 punten, nvdr). Ik denk niet dat hij dat nog uit handen geeft. Nee, ik zeg dit niet om de druk weg te houden. Ik meen dit gewoon.»

Voor aanvang van het seizoen zei je dat dit je laatste jaar zou worden. En? «Tja, je kan me het best vergelijken met wijn. Die wordt ook ieder jaar beter. Nee, ik kan toch onmogelijk stoppen als ik nog zo goed rij. We zullen er nog maar een seizoen aan vastplakken.»