Poll Peters ziet ondanks nederlaag progressie

Print
SINT-TRUIDEN - Zonedekking. Ook zaterdag, tegen een toch gereputeerde tegenstander, bleef Poll Peters zijn stokpaardje 'berijden'. Tot afgrijzen van een aantal bestuurders. Zij zijn wel gewonnen voor de progressieve ideeën van hun coach, maar beschouwen het systeem niet als het hoogste goed. Af en toe moet er achterin meer zekerheid worden ingebouwd, is hun stelling. Temeer omdat bepaalde spelers - neem Nijs - nog volgens de 'oude stempel' opgeleid zijn en dus moeite hebben met de omschakeling. Peters blijft doof voor dat pleidooi, houdt vast aan zijn 'evangelie'. «Ik ga ermee door», zei hij resoluut. «De nederlaag tegen Austria verandert daar niks aan. Onze tegengoals hadden niks met die zoneverdediging te maken. Ik heb vandaag zelfs een zekere progressie opgemerkt. Dat sterkt me in de overtuiging dat we op de goeie weg zitten.»
BR>
Peters doelde daarmee op de eerste helft, toen STVV inderdaad een overtuigende indruk maakte. Nadien was het helaas een stuk minder. Austria speelde het clever. Balletje in de rug van Voets en Vrancken, Dello en Nijs daardoor uit positie, een zegen voor de balvaste spitsen Mayrleb en Datoru, die zich naar hartenlust konden uitleven in hun speeltuin.
«En toch was dit beter dan Varna en Yerevan», verkondigde Poll. «Voor rust hebben we nauwelijks kansen weggegeven. Een pluim voor Dello, die bevestiging bracht van zijn prestatie tegen de Armeniërs. Niet vergeten dat we moesten opboksen tegen een ploeg van niveau, die bovendien in volle competitie zit. Wij zijn nog bezig met de voorbereiding, zitten conditioneel niet aan onze top. En dus worden er fouten gemaakt. In de tweede helft liep het inderdaad minder vlot. De wil om te scoren, was te groot. We verloren de druk op de bal, wat absoluut nodig is als je in zone speelt. En dan ben je tegen spelers van het kaliber Mayrleb natuurlijk gezien. Die mannen zijn zó behendig in de kleine ruimte. Overigens wil ik ook even benadrukken dat de omstandigheden niet meezaten. Die vroege penalty bracht ons even uit evenwicht en bij een aantal scheidsrechterlijke beslissingen had ik zo mijn bedenkingen. Ik zag meerdere fouten die rood verdienden. De uitsluiting van Dierickx was in die optiek een lachertje.»

Oefenkamp


Ander manco dat bij STVV eens te meer werd blootgelegd: de stereotiepe aanvalspatronen. Steeds de diepte zoeken bij Fiers en Mertens, is het enige recept. Niet ten onrechte blijft Peters de komst van een kaatsende, balvaste spits bepleiten. Maar: «Niet betaalbaar, als we niemand van de hand kunnen doen», is daarop het antwoord van de clubleiding. En dus blijft het behelpen.
«Oké, onze voorspelers hebben hun beperkingen», verweert Peters zich. «Maar ik ga ze nu niet afschieten, hé. Integendeel. De progressie die achteraan gemaakt wordt, moet ook voorin kunnen. Geef ons wat tijd. In die zin is onze vermoedelijke uitschakeling misschien geen slechte zaak. Vanaf nu kunnen we alles in functie stellen van de competitiestart tegen Club Brugge. Te beginnen maandag op het oefenkamp in Sittard. Daar gaan we toch eens even het gaspedaal induwen. Het risico dat we daardoor enigszins met zware benen naar Wenen afreizen, neem ik erbij. Het is kiezen of delen. Ofwel stellen we alles in het werk om ons in Wenen nog te plaatsen. Maar je moet al een grote idealist zijn om daar nog in te geloven. Ofwel krijgt de competitie vanaf nu alle aandacht. Dat laatste lijkt me het meest zinvol.»