Swingende haringen

Ook op het tweede podium was het druk druk druk, maar de muziek zat dik snor. Het dj/producer-duo Rae and Christian bleek live tot een heuse groep te zijn uitgegroeid, die flink wat hiphop en soul door de soep mengden. En dezelfde ingrediënten proefden we ook bij The Herbaliser. Lekkere jazzy muziek met blazers en hiphopscratches van Ollie Teeba kregen iedereen aan het swingen als hippe haringen in een funky ton. Urban Dance Squad vergat even zijn moeilijke verhouding met België (zanger Rudeboy vermoedt een samenzwering van Belgische persmensen) en speelde een knap pletwalsconcert waarbij trommelvliezen sneuvelden.
BR>

Colgate


Dan: 'Hey you, whats that sound?'. Tussen dEUS en Massive Attack flitste het tweede podium een decennium terug met de teletijdmachine van Jacques lu Cont, alias Les Rythmes Digitales. Schaamteloze jaren-80-pop galmde door de tent en le Jacques draafde over het podium als een herrezen Willem Ruis, maar dan met Ferrari-rood haar en een flitsende colgatesmile. Later zat hij opvallend rustig op de achtergrond toe te kijken hoe Cassius een slot aan het festival mocht breien. Rare set trouwens: half dj, half live, waarbij het Franse duo niet constant kon beklijven maar wel regelmatig voor lekkere hoogtepuntjes zorgde. Toch benieuwd wat het verhinderde Underworld in hun plaats had gedaan.