Rockfeest of poenpakkerij?

Print
Na de boom die het festival vorig jaar kende met K's Choice en The Cure, is Beach Rock dit weekend helemaal uit zijn voegen gebarsten. Een kleine zestigduizend toeschouwers (zo'n 8.000 VIP's inbegrepen) zorgden voor een ware overrompeling op het Zeebrugse strand. De organisatoren kwamen voor het tweede jaar op rij uit de lucht vallen, schepten poen en zorgden er door een gebrekkige organisatie voor dat de eerste keer voor een massa bezoekers meteen ook de laatste keer zal zijn.
BR>Wat een mens al moet doen om een festival te bezoeken. Reken even mee: door de beperkte parkeermogelijkheid in de omgeving van Zeebrugge moet je je auto al snel op een halfuur wandelafstand van het terrein parkeren. Na die wandeling krijg je er bij de belachelijk kleine festivalingang nog een halfuurtje bij, want de gewetensvolle stewards willen perse élk zakje tot op de bodem onderzoeken.
Een keer je op het terrein bent, wil je dat uur wegspoelen met een frisse pint, maar zo eenvoudig is dat niet. Jawel: eerst kan je zo'n halfuur aanschuiven aan de kassa waar de drankbonnetjes worden verkocht. Dat kan ook goed nieuws zijn, natuurlijk. Want wie te veel drinkt, verliest op deze festivaldag ook nog een uurtje door het - jawel - aanschuiven bij de absoluut ontoereikende toiletten...
Het was élke festivalganger zaterdag duidelijk: de organisatoren van Beach Rock stelden dit jaar hun portemonnee boven het comfort van de festivalganger. Op dit te kleine festivalterrein zou het met zo'n 45.000 bezoekers nog leuk zijn geweest, met 10.000 tot 15.000 mensen meer was de lol er helemaal af. De organisatoren - verblind door de zon? - merkten het niet en bleven vrolijk kaartjes verkopen.
En oh ja, nu we toch aan het zeuren zijn: als je per se wil meespelen in eerste klasse, en een massa van bij de 60.000 mensen ontvangt, dan zijn videoschermen naast het podium geen luxe. Beach Rock heeft na al die jaren nog veel te leren...