Hein Verbruggen blijft ook na 2001 voorzitter UCI

Print
SAINT-GAUDENS - Vorig jaar kreeg je Hein Verbruggen, de voorzitter van de UCI, zelfs niet met stokken naar de Tour. Toen liet de kapitein zijn schip in zwaar stormweer in de steek, maar nu is hij er wel. Eergisteren volgde hij de etappe van Salvatore Comesso in de auto van Jean-Marie Leblanc. Gisteren inspecteerde hij zijn commissarissen. «Neen, ik ben niet speciaal gekomen voor de PFC-controles die zullen worden uitgevoerd. Ik wil gewoon de Tour zien, de sfeer proeven,» zegt Verbruggen.
BR>
De voorzitter ziet er goed uit. Je schat hem 45 jaar, maar de realiteit is een beetje anders. «Nog twee jaar en ik ben er 60, maar ik ben nog een dartel veulen. Ik heb zelfs nieuwe ambities: ik ga weer studeren,» glimlacht de voorzitter. «Wat mij altijd al boeide is de geschiedenis van de Middeleeuwen. Ik wil me daar in gaan verdiepen. Ik heb ondertussen een paar programma's bekeken, er zijn mogelijkheden. Ik denk eraan van mij in te schrijven aan de unief van Leuven. Niet fulltime, maar ik wil toch de boeken induiken. Desnoods ga ik ervoor naar Nederland. Er is ruimte omdat ik sinds kort gepensioneerd ben in mijn privéjob,» geeft Verbruggen even zijn hart bloot.

Opvolger?


Gaat de voorzitter dan de UCI verlaten? «Neen,» protesteert hij onmiddellijk en hij zwaait met de armen. «Helemaal niet. Ik heb altijd de ambitie gehad van mezelf in het BOIC binnen te werken, maar het is afwachten wat daarvan komt. Ik denk trouwens dat het wielrennen mij nodig heeft. Normaal zou in 2001 mijn tweede termijn als voorzitter aflopen, maar dat heb ik herzien. Uit noodzaak. Ik wil stoppen, maar er moet een opvolger zijn, maar die dient zich niet aan. Ken jij iemand? Hij zou hoogst welkom zijn,» klinkt het.

Half miljard


Verbruggen is gevoeliger dan anders. Weg het cynisme, hoewel het zelfvertrouwen domineert, als hij even over zijn job mijmert. «Ik zie echt niet wie in mijn voetsporen zou kunnen treden. Hij moet eerst en vooral al bereid zijn van in Lausanne te gaan wonen. Daarbij moet hij een heel bedrijf gaan runnen, want de UCI gaat kortelings 50 mensen tewerkstellen. Daarnaast gaan de bouwwerken van het wielercentrum ginds beginnen. Daar is een budget van een half miljard frank mee gemoeid. Neen, ik zet geen stap terug. Tot er een opvolger opduikt,» verrast Verbruggen.

Dopingvrij


Is de Tour dopingvrij? «We hebben nog zorgen. Als je ziet wat in de Giro is gebeurd, dan blijf ik wantrouwig. De strijd tegen Epo is nog niet gewonnen, maar het gaat veel beter. Daarom dat ik al de roddels die nu leven niet begrijp, maar die gaan wel over. Ik maak me niet meer ongerust. Het gerommel kadert in de omkaderende sfeer van deze Ronde. De aardbevinng van toen siddert nog een beetje na. De Tour startte in een gesternte van veel vraagtekens. Die zullen niet bij iedereen weg zijn. Ik blijf daarom herhalen dat ook ik vorig jaar verrast was door de draagwijdte van de hele zaak. Renners kwamen mij toen al niet vertellen dat ze doping gebruikten, dat zullen ze nu evenmin doen, maar we hebben ze in onze greep.»

Zwanger


«Ze zeggen dat ik vind dat doping voor een kleine beetje zou moeten toegelaten worden,» zucht Verbruggen en schudt onmiddellijk met zijn schouders. Hiermee zit hij op zijn paardje. «Doping is zoals zwanger zijn. Een klein beetje kan niet. Je bent het of je bent het niet. Zo wil ik het ook met doping. Men blijft de hematocrietaarde van 50 bekritiseren, maar eind dit jaar zal die hopelijk niet meer nodig zijn. Er worden op dit moment belangrijke slagen toegebracht aan het hele dopingbestel. Ze kunnen PFC vinden, ze kunnen corticoïden opsporen. We maken ons sterk dat eind dit jaar ook Epo zichtbaar wordt. PFC en cortisone zijn peanuts, maar als we Epo terugvinden is het probleem opgelost...»