Mario Cipollini keihard voor Tom Steels

Print
MAUBEUGE - Mario Cipollini zat al gezellig aan zijn fruitsalade toen hij te horen kreeg dat hij toch nog bloemen kreeg. Belangrijke bloemen overigens, want met de deklassering van Tom Steels nestelt hij zich in de Tourgeschiedenis nu voor eeuwig en altijd naast Gino Bartali. Het was immers van 1948 geleden dat nog een renner drie keer na mekaar een etappe won. Bartali klaarde het in de cols, Cipo in het gewriemel en geharrewar van de laatste meters.
BR>Cipo liet zijn fruit voor wat het was een haastte zich terug naar de streep. Niet voor de bloemen, een huldiging wilde hij niet meer. Wel voor de dopingcontrole en een persconferentie. «Een spurt hoort correct te zijn. Steels heeft een zware fout gemaakt. Ik heb de spurt een paar keer gezien. Wat Tom deed, kon niet. Het is een wonder dat Svorada recht bleef. Er had kunnen gebeuren wat de jonge Sanroma aan de hand had in de jongste Ronde van Catalonië. Veronderstel dat er opnieuw iemand was verongelukt...»

Woorden


Met de benen kon Cipo gisteren niet echt afrekenen met Tom, hij deed het bijgevolg met een reeks heel harde woorden aan het adres van zijn grote concurrent. «Toffe kerel, die Steels, maar hij wilde té slim zijn. Ik vind dat hij te veel profiteert van het werk van de anderen. Zijn ploeg zie je met moeite een gat dichtrijden, want dat laten ze aan de anderen over. In de laatste kilometers zie je helemaal geen Mapei-renners meer, terwijl Tom constant in mijn wiel zit en mee profiteert van het geknok van mijn maats. Tom haalt er te zeer zijn profijt uit. Op die manier is het niet moeilijk. En als het toch niet lukt, speelt hij nog vals. Een spurt hoort correct te gaan,» herhaalt Super Mario.

Wind


Dat hij zich eigenlijk met harken en puffen richting eindstreep werkte en stilviel, wuift meneer Cipo weg. «Steels is natuurlijk niet van gisteren. Hij wist ook wel dat ik in volle wind zat. Moest hij niet van zijn lijn zijn afgeweken, hij zou me nooit voorbij geraakt zijn. Hij zou dan zelf de wind in volle aangezicht gevoeld hebben. Door het maneuver dat hij maakte, verstopte hij zich achter mij. Uit de wind. Ik ving die op voor hem, terwijl hij wachtte om te exploderen,» reclameert Cipo.

Leeuw


Met zijn derde ritzege op rij evenaart Cipo nu de prestatie van Gino Bartali in 1948. «Maar je moet meer respect hebben voor Gino. Hij was een klimmer, dat is moeilijker dan spurten. Hij had in zijn job geen geluk nodig, ik wel. Spurten is als kaartspelen, je kan een verkeerde kaart trekken en verliezen,» grinnikt Cipo en als ultiem shownummertje draagt hij zijn nieuwe zege op aan Alfredo Martini, de ex-coach van de Italiaanse WK-ploegen. «Omdat Martini mij groot heeft gemaakt,» lacht Cipo zijn enorme tanden bloot. Dit keer scoorde de Leeuw zonder klauwen.