Jef Delen: "Nu moét Westerlo wel gaan winnen"

Westerlo verloor de wedstrijd die het absoluut niet mocht verliezen met het oog op een rustig competitieslot. Het werd in de slotfase van een zwakke partij koudweg gepakt door Lommel dat op basis van vechtlust verdiend won. “Het verschil? De vijand speelde met het mes tussen de tanden, wij niet”, liet een diep ontgoochelde Jef Delen zich ontvallen.

ghouben

“Er is leven na de dood”, klonk het in de Lommelse kleedkamer na de onverhoopte zege.Voorzitter Roger Wijckmans gaf zijn spelers meteen mee dat de overwinning een vleugje hoop creëerde om sommige kandidaatgeldschieters alsnog te overhalen de club te redden. Het ontlokte enkele vreugdekreten.

De doodse stilte en kilte heersten enkele meters verder waar een ploeg aangeslagen Westelse spelers besefte dat het verlies een periode van onrust inluidt. Nochtans zag het er na een uur wedstrijd schitterend uit voor Westerlo. Een altijd zwoegende Jef Delen had de thuisploeg op voorsprong gezet en al wat Westerlo nog moest doen was deze tijdens het resterende halfuur verdedigen.

“En hier maakten we de fout”, besefte Delen. “We hadden de boel moeten dicht smijten. Met z’n allen voor de goal gaan liggen en Lommel proberen verder af te maken met een counter.We hebben daar met Tosin Dosunmu de ideale speler voor. Maar we zijn met zijn allen vooruit blijven lopen omdat we dachten dat de 2-0 er zo ook wel zou komen. Maar Westerlo heeft niet de ploeg om het spel te maken. Dat is nogmaals gebleken.Frank Dauwen was daarenboven tijdens de pauze met een kaakblessure in de kleedkamer gebleven en dat was voelbaar op ons middenveld.Zeker na de gelijkmaker van Lommel. Hij is de speler die op zulke momenten de anderen toespreekt en de rust in de ploeg bewaart.”

“Ik snap niet goed waarom we plots schrik moesten krijgen.Na de 1-0 had iedereen moeten zeggen:‘ En nu alleen nog over mijn lijk.’ Maar dat gebeurde niet.En dan krijg je twee vermijdbare goals binnen en dat maakt alles nog veel pijnlijker.We hebben Lommel nochtans niet onderschat. We wisten dat die spelers zich dubbel zouden plooien om de buitenwereld en mogelijke geldschieters nog te tonen dat Lommel sportief niet dood is.”

“Ach, ik scoor maar ik had dat liever niet gedaan en drie punten gepakt. Ik ben hier kapot van. Dit gaat nog een paar dagen in mijn achterhoofd spoken. Maar niet alleen bij mij, vrees ik. Dit verlies komt dubbel zo hard aan omdat Charleroi wint. Het verschil met de voorlaatste bedraagt nog maar vijf punten. In plaats van een rustig seizoenslot,begint de strijd nu. En nu ‘moéten’ we gaan winnen, hé. Dat maakt een hemelsbreed verschil op het veld.Tijdens de heenronde hebben we ook een tijdje moeten vechten om onderaan weg te komen en dat ging gepaard met allesbehalve mooi voetbal.Maar kom, we hebben een veldslag verloren maar de oorlog nog niet. Het komt er op aan de hoofden eerstdaags bij elkaar te steken en ons op te laden om de komende weken tegen La Louvière en Beveren een vuist te maken.”