STVV-draaischijf Boffin: "Ploegmaats in de steek gelaten"

Danny Boffin blijft onze nummer één! Het ingekaderde shirt, met handtekeningen van alle Kanaries, bengelt aan een nageltje in het Truiense spelershome. Maar Boffin voelt zich momenteel allesbehalve nummer één, eerder nummer twaalf of dertien.“Vorige vrijdag tegen Standard zag je geen grootse Danny,” aldus de Truienaar.“Maar ik moet me herpakken en de ploeg op sleeptouw nemen. Dat ben ik de jongens verplicht. Zeker nu die belangrijke bekermatchen er aankomen.”

ghouben

“Ik liet mijn ploegmaats in de steek,” zuchtte Boffin vrijdagavond meteen na afloop. Maandagmiddag is de ontgoocheling nog steeds niet helemaal doorgespoeld.De Truiense draaischijf wil wel vooruitkijken.

“Standard is verleden tijd, woensdag komt GBA.” Maar Boffin piekert, kijkt weg als hij het over zijn mindere vorm heeft en zal tijdens ons gesprek geen enkele keer glimlachen. Je was vrijdag heel hard voor jezelf?

Boffin: “Dat moet ook. Ik speelde niet goed en was misschien beter langs de kant gebleven. Waarom? Ik was voor de wedstrijd twee dagen ziek, maar wilde toch starten.Voor de ploeg. Maar ik heb nu geleerd dat ik mijn plaats beter afsta als ik niet helemaal fit ben.”

Je geeft toch niet op?

“Helemaal niet. (fel) Alleen op het veld kan ik me herpakken. Mathijssen heeft nog steeds vertrouwen in mij. Pas op, hij is niet blind, ziet ook dat ik in een mindere periode zit. Maar hij weet dat ik de ploeg een meerwaarde kan bezorgen. Het is dus aan mij om dat opnieuw te bewijzen. Pas als ik weer in vorm ben, gaat ook STVV beter spelen. Kijk maar naar Mbonabucya. Hij heeft het nu moeilijk omdat ik mijn normaal niveau niet haal.”

Verwacht men in Sint-Truiden soms te veel van jou?

“De trainer, club en supporters verlangen inderdaad heel veel van me. Maar dat is logisch. Ook als het slecht draait, moet ik de rest op sleeptouw kunnen nemen.Je mag dat niet aan een gastje van 19 vragen.”

Heb je een verklaring voor je mindere vorm?

“Neen, die heb ik niet. Ik merk wel dat de tegenstander zich op mij instelt. Meestal krijg ik twee mannetjes op me geplakt. Tijdens de heenronde ook al, hoor, maar toen vond ik er een antwoord op. Nu niet. Of ik er over pieker? Soms vraag ik me inderdaad wel af hoe het toch komt. Dit is niet de Danny van de eerste ronde. Maar dan zeg ik tegen mezelf: wat je een maand geleden kon, moet je nu ook lukken. Zo pep ik me op.”

Je zoontje Yentl kampte met darmproblemen en je maakte je onlangs ook zorgen over de gezondheidstoestand van je echtgenote Christine. Hoe moeilijk is het om je dan op STVV te concentreren?

“Soms valt het me zwaar, zeker als we minder goed spelen. Maar ik besef dat het noodzakelijk is om degelijke prestaties neer te zetten. STVV is mijn werkgever, ik moet dus resultaat leveren. Mijn zoontje en echtgenote stellen het momenteel trouwens heel goed. Mijn privéleven is zeker niet de oorzaak van mijn minder spel.”

En de affaire Gouden Schoen is helemaal verwerkt?

“Daar denk ik zelfs niet meer aan. Sommigen zullen waarschijnlijk beweren dat ik minder presteer omdat ik die ontgoocheling niet te boven ben gekomen. Maar dat is larie.”

Komt de heenwedstrijd tegen GBA woensdag op een slecht moment?

“Dat kan je nu moeilijk zeggen. Misschien spelen we schitterend en zijn we weer vertrokken voor een knappe reeks.We moeten vooral de nul houden en dan zien we ginder wel. Eerst thuis spelen, hoeft trouwens geen nadeel te zijn. Vorig jaar trokken we eerst naar Moeskroen, verloren er met 3-0 en we konden het vergeten.”