Ontzilting afvalwater Tessenderlo Chemie blijft onhaalbaar

De ontzilting van de afvalstromen van Tessenderlo Chemie is niet haalbaar. Dat stelt de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO) in een nieuwe studie naar de zoutlozingen van Tessenderlo Chemie in de Laak en Winterbeek.Volgens de VITO zou de ontzilting van de afvalwaters jaarlijks 50 tot 70 miljoen euro kosten. Minister Dua laat inmiddels nieuwe staalnames doen in de Laak en Winterbeek. Eind oktober verwacht zij de eerste resultaten.
BR>
De lozingen van Tessenderlo Chemie in Laak en Winterbeek zijn al jarenlang een doorn in het oog van de milieubeweging. Ook Agalev eiste meermaals scherpere lozingsnormen, hetgeen de groene minister van Milieu Vera Dua vorig jaar aanspoorde om de ‘opvolgingscommissie’ nieuw leven in te blazen. Die commissie moet om de vijf jaar een extern onderzoek laten uitvoeren om na te gaan of het chemiebedrijf met de best beschikbare technologie de zoutlozingen kan vermijden. De studies van 1992 en 1997 wezen uit dat ontzilting veel te duur zou zijn. De studie die de VITO deze zomer afrondde, komt alweer tot dezelfde bevinding. Het zout kan via de techniek van omgekeerde osmose wel uit het afvalwater gescheiden worden, en na indamping kan het dan als strooizout hergebruikt worden. De kosten - 50 tot 70 miljoen euro per jaar - maken de techniek volgens de studie om economische redenen onhaalbaar.