Niemand kan zondag Belgische hoogmis verstoren?

Stress? Afgekloven nagelranden? Kreukje in de stem? Niks van dat alles bij Eric De Vlaeminck. De Belgische bondscoach oogt, op de vooravond van de gold rush die iedereen van zijn renners verwacht, doodkalm. "Nooit eerder lag de lat vooraf zó hoog. Geen probleem. Wij zijn zo goed dat we bijna niet kunnen verliezen. Alleen pech kan de Belgen afremmen, schrijf dat maar op."
BR> Het lijkt wel of de Belgen gewoon maar moeten starten om een uurtje later goud, zilver en brons weg te graaien. Zo torenhoog worden de verwachtingen opgeschroefd. Valse bescheidenheid is Eric De Vlaeminck vreemd. De bondscoach geeft dan ook grif toe dat het al raar moet lopen als er een buitenlander wereldkampioen wordt.

"De Franse sportkrant L'Equipe schreef onlangs dat ik in Zolder mag aantreden met een Dream Team. Ze hebben gelijk. Dat verliezen in zo'n geval een drama is? Ach, dat maken die Amerikaanse basketlui ook constant mee. Zij struikelden nog nooit over die favorietenrol, dat doet België zondag ook niet. Wij zijn zó goed dat we bijna niet kunnen verliezen."
En de te verwachten onderlinge rivaliteit dan? Vreest De Vlaeminck niet dat zijn stel toppers mekaar in het verlies rijdt en dat daar een lachende derde van profiteert?
"Ik heb de les die ik in Sint-Michielsgestel leerde goed onthouden. Wie straks de Belgische belangen dwarsboomt, hoeft op geen cent te rekenen. Als Groenendaal zondag zou demarreren, rijden we daar en bloc achteraan. De rolverdeling heb ik al in mijn hoofd zitten. Dat deel ik zaterdagavond aan mijn jongens mee. Echt, ik heb de zaak voor de volle 100% in handen."

Zes Belgen die persoonlijk belang laten primeren. Kan dat dan? "Ach, aan die verbale krachtpatserij in de kranten erger ik mezelf niet", klinkt het vergoelijkend. "Als het er echt op aan zal komen, trekt iedereen aan hetzelfde zeel. Denk je nu echt dat mijn profs mekaar hier naar het leven staan? Wie ook maar één uurtje bij mijn renners doorbrengt, beseft dat die jongens door dezelfde deur kunnen."
Een kaderbreuk of een massale valpartij: zelfs na lang nadenken komt Eric De Vlaeminck niet verder dan twee dwarsbomen op de weg naar goud. Toch klinkt de bondscoach, als afsluiter, plots heel behoedzaam: "En stel dan dat het tegenslaat. Dan heeft België toch maar mooi de eindzege in Wereldbeker en Superprestige binnen, niet? Ook niet slecht. (Hervat zich.) Maar dat zullen de mensen allicht niet begrijpen. Alla, we zullen dan maar voor die regenboogtrui gaan, zeker?"