Tom Steels: "Ik ben geen kanshebber"

NIEUWKERKEN-WAAS -

De wielergoden hebben al enige tijd hun handen van Tom Steels weggetrokken. Twee aanvallen van klierkoorts vonden ze blijkbaar niet genoeg, zodat ze hem net voor de Ronde van de Middellandse Zee ook met een buikgriep overvielen. "Veertien dagen zonder competitie betaal je in een koers als de Omloop cash. Ik waag me dus niet aan voorspellingen", aldus een ontgoochelde Steels. "Ik zal al tevreden zijn als ik het weekend goed door kom."

Luc Lamon

Tom Steels heeft een prima relatie met de openingsklassieker. Hij eindigde zelden uit de toptien en in 1996 won hij. "Het blijft één van mijn mooiste herinneringen. Ook al omdat mijn winst voor de buitenwereld wellicht als een verrassing kwam. En ik was in goed gezelschap. Als ik het goed heb, hield ik onder meer Olaf Ludwig, Hendrik Redant en Edwig Van Hooydonck achter mij. Maar een herhaling zit er niet in. Ik zag me met een lichte buikgriep verplicht te passen voor de Rondes van de Middellandse Zee en de Ligurische kust. Veertien dagen zonder competitie betaal je cash. Als je op de eerste hellingen van de dag al diep moet gaan, bekoop je dat in de finale. Als je die al haalt. Schrap mij dus maar als kanshebber. Ik zit aan 80 procent van mijn kunnen. Dat kan veel lijken, maar het verschil met de concurrentie is nog groot."

Wordt een mens er niet moedeloos van?

"Ik was liever gezond gebleven, maar een buikgriepje is geen klierkoorts. Ik hink achterop, maar er is Parijs - Nice nog om verder te sleutelen aan mijn voorjaarsconditie. Ik wil het trouwens van de eerste koersen laten afhangen welke voorjaarsklassiekers ik aanpak. Milaan - Sanremo zeker niét. De Poggio is er voor mij te veel aan, zodat ik een ander mijn plaats gun. Voor de Ronde van Vlaanderen zeg ik slechts

ja

als ik me echt weer de oude voel. Drie dagen later is er immers al Gent - Wevelgem. In Parijs - Roubaix wil ik er zeker bij zijn. Maar verwacht niet dat ik er van bij de start weer invlieg."

Lefevere

Steels wacht een druk seizoen. Na het voorjaar krijgt hij in snel tempo Giro en Tour voorgeschoteld. De Italiaanse ronde staat voor het eerst op zijn programma. "Met mijn volle

goesting

, moet ik bekennen. Ik droom al jaren van de Giro. Het is een wedstrijd met een heel eigen karakter én vertrouwde ingrediënten, zoals de nerveuze finales die ik van de Tour ken. Ik kijk al uit naar de sprintjes met Cipollini en co. Het huiswerk dat ik voor dit jaar meekrijg, ziet er niet anders uit dan vroeger: zoveel mogelijk winnen. En liefst een paar mooie en grote wedstrijden."

Wordt dat niet een stuk moeilijker met het wegvallen van een paar vertrouwde gezichten in de buurt?

"Ach, ik voel me na het opstappen van een paar landgenoten zeker geen wees. Ik ben hier een beetje thuis. Vergeet niet dat ik aan mijn 6de seizoen Mapei begin. Leysen is zelfs aan nummer 7 toe. Het is trouwens niet enkel mijn contract dat mij hier bindt. Ik onderhoud ook een uitstekende relatie met de sponsors. Zij deden er zelfs alles aan om het mij naar mijn zin te maken. Al het personeel dat ze voor mij hebben aangeworven, is Belgisch. Eric Vanderaerden, mijn arts, verzorger en mecanicien heb ik mee mogen kiezen."

Het blijft wel een overgangsjaar. Volgend seizoen zien we Steels toch weer onder de vleugels van Patrick Lefevere opereren?

"Dat hoor je niet uit mijn mond. Als ik al van ploeg verander, zal dat zijn om een nieuwe motivatie te vinden. Zo ver ben ik nog lang niet. En dan is het maar de vraag wie mij binnen haalt. Domo is slechts één van de mogelijkheden.

(Lacht)

Wie weet wordt het een Chinees team. Verwacht van mij ook niet dat ik tégen Domo rijd. Ik hou niet van rivaliteit. Die mag wat mij betreft beperkt blijven tot de media. Anderzijds hoeft Domo van mij ook geen geschenken te verwachten."