Bernt Evens voor het eerst in en tégen Genk

OVERPELT -

Hij zou best in Van Dale kunnen als schoolvoorbeeld voor

carrièreplanning

. Na tussenstops bij Lindelhoeven, Lommel, PSV, Genk en Maasland debuteerde Bernt Evens dit seizoen, op zijn 21ste, met FC Antwerp in eerste nationale. Zaterdag maakt hij voor het eerst zijn opwachting in het Fenix-stadion tégen RC Genk.

GPD

"Ik ben ze vorig weekend nog gaan scouten tegen Cercle," geeft de Overpeltenaar toe. "En eerlijk: ik miste er een beetje de sfeer van de Bosuil. Want de Antwerp-supporters zijn nog luidruchtiger dan die van Genk. Hopelijk is dat zaterdagavond ook het geval."

Hoewel Evens nauwelijks speelkansen kreeg bij de bekerhouder - hij speelde in competitieverband zelfs niet één keer bij de eerste elf - heeft hij op de vooravond van zijn 'match van het jaar' geen zin in natrapperij. "Ondanks een contract voor 4 seizoenen ben ik er tenslotte maar één jaar geweest. Laten we het er maar op houden dat ik toen nog te jong was," blijft hij diplomatisch.

Al is het duidelijk dat de linkspoot veel meer verwacht had van zijn Genks avontuur. "Na een goede voorbereiding scheurde ik mijn enkelbanden tijdens de stage in Mierlo. Hoewel ik nooit meer in de eerste ploeg geraakte, blijft het toch een goede ervaring. Ik zat tenslotte in de A-kern die vice-kampioen werd én de beker pakte. En vooral: na mijn technische scholing in Nederland - zo'n opleiding van mannen als Huub Stevens, Westerhof en Brandts is gewoon onbetaalbaar - heb ik bij Genk leren knokken."

Maasland

Toch hield hij het er na één jaar al voor bekeken, trok hij naar tweedeklasser Maasland. "Dat voelde aanvankelijk aan als een stap achteruit. Maar nu besef ik dat ik dit zonder Maasland allemaal nooit bereikt zou hebben. Onder Mathy Billen, die altijd in mij geloofd heeft, ben ik bovendien van het centrum naar de linkerkant verhuisd en kon ik twee seizoenen groeien in tweede. Daar pluk ik nu de vruchten van."

Zijn transfer naar Antwerp is meteen een voltreffer. "Die geslaagde carrièreplanning heb ik te danken aan mijn pa, die alles voor mij uitstippelt. Natuurlijk heb je ook een portie geluk nodig, maar anderzijds moet je er ook verdomd hard voor werken. Ik vergeet nooit dat, wanneer ik op PSV in mijn eentje urenlang bijtrainde, ik steevast uitgelachen werd door oudere spelers. Wel, van die één jaar oudere lichting - die de ene titel na de andere pakte en het ene internationale tornooi na het andere won - behaalde enkel Bouma de top, van onze - kwalitatief mindere - groep spelen er nu 10 betaald voetbal. Techniek alleen volstaat in het huidige voetbal niet meer."

En dat weten ook de Antwerp-supporters te appreciëren. "De luidruchtigste van het land," glimlacht Evens. "Zij geven mij vleugels, laten me 10 procent beter voetballen. Wanneer je hen naar het hart speelt, blijven ze je steunen. Zelfs al sta je met 0-5 in het krijt... Dat vind je hier in België nergens anders."

Contract

Evens voelt zich zelfs zo goed bij Antwerp, dat hij zich na enkele weken al liet ontvallen 'nooit nog weg te gaan' bij The Great Old. "De trainer heeft dat bewuste krantenartikel uitgeknipt.

Wanneer jij wil vertrekken, wrijf ik je dat nog wel eens onder de neus, glimlachte Van Acker. Ik heb inderdaad een contract voor 5 seizoenen, maar er zijn wel clausules, hoor. Ik voel me hier prima. Heb de steun van de trainer, leer nog elke dag bij. Vóór de competitiestart had ik gehoopt een twintigtal matchen te spelen. Zover ben ik nu al. Ik ben dan ook tevreden, maar als voetballer wil je altijd meer." Zoals een zege tegen Genk bijvoorbeeld? "Tja, ik vind de partij van zaterdag best belangrijk. Mits een zege gaan we een rustig seizoenseinde tegemoet en kunnen we verder omhoog kijken. Bij verlies blijven we met 2 op 18 en moeten we ons dringend herpakken."