Antwerpse burgemeester voor rechter

Niemand minder dan de Antwerpse burgemeester Leona Detiège zat vrijdag in het beklaagdenbankje van de Antwerpse strafrechtbank. Ze werd gedagvaard door Vlaams Blok-raadslid Elke Calewaert, omdat de burgemeester haar mond zou hebben voorbijgepraat tegen een journalist van

Gazet van Antwerpen

. Detiège wordt beschuldigd van schending van het beroepsgeheim.

BR>

Maandag 24 januari 2000. Tijdens de

Blijde Intrede

van Filip en Mathilde in Antwerpen pakt de politie 91 relschoppers op. Er komt heel wat kritiek op het machtsvertoon van de Antwerpse politie, en drie dagen later geeft burgemeester Detiège een persconferentie om één en ander uit de doeken te doen. Ze legt uit dat ze geen risico wilde nemen, omdat er vóór de Blijde Intrede al heel wat bommeldingen waren geweest, en bovendien had één of andere 'schurk' het monument van koning Boudewijn op Linkeroever onder de graffiti gespoten.

Na de persconferentie heeft een journalist van Gazet van Antwerpen nog een kort interview met de burgemeester. Ze zegt dat bij de 91 gearresteerden twee ex-mandatarissen van het Vlaams Blok zijn, Elke Calewaert en Xavier Buisseret. Waarop de journalist weer naar de redactie gaat en die informatie in zijn krantenartikel schrijft.

Elke Calewaert is ziedend als ze haar naam de volgende ochtend in de krant leest. Ze vindt dat de burgemeester haar boekje te buiten is gegaan door haar identiteit aan de journalist te vertellen. "Ik heb recht op een privé-leven", vindt ze. Daarom vraagt ze één frank morele schadevergoeding.

Het openbaar ministerie tilde vrijdag niet zo zwaar aan de hele affaire. "De burgemeester heeft die identiteit helemaal niet opzettelijk prijsgegeven", vond de procureur. "Want dan had ze dat wel tijdens de persconferentie gedaan. Dit is géén schending van het beroepsgeheim, want dat gesprek met die journalist was 'off the record'" (Wat de journalist van Gazet van Antwerpen ten stelligste ontkent.) De procureur vorderde de vrijspraak voor de burgemeester.

"Ben ik hier wel op het juiste adres?" vroeg mr. Fred Erdman, de advocaat van Leona Detiège, zich af. Volgens hem was de 8c-kamer met zijn drie rechters niet bevoegd om over deze zaak te oordelen. "Als je rechtstreeks wordt gedagvaard, moet je beoordeeld worden door een kamer met één rechter", wist hij. "Alléén de beschuldigde kan een kamer met drie rechters vragen." Erdman deed ook nog een beetje moeilijk door terloops mee te geven dat de dienstregeling die de Antwerpse rechtbank in Antwerpen in kamers verdeelt, nooit is bekrachtigd door een Koninklijk Besluit. "En dus niet wettelijk is."

Erdman vond eigenlijk dat deze zaak moest worden verwezen naar het hof van assisen. "Want het is een persmisdrijf", pleitte hij. Maar Elke Calewaert zou zelf ook niet zuiver op de graat zijn. "Ze is géén onschuldig wicht", zei Erdman. "Hoewel de Blijde Intrede op 24 januari plaatsvond, wachtte ze met haar dagvaarding tot 11 september. Een maand voor de gemeenteraadsverkiezingen waarvoor ze zich kandidaat had gesteld. Omdat ze duidelijk politieke motieven had, is dit een politiek misdrijf. Ook voer voor het assisenhof, dus." Vonnis op 21 december.