Michel Stockx: van slachtoffer tot kindermoordenaar

Michel Stockx werd in 1942 geboren in Lochristi, bij Gent. In de jaren veertig en vijftig groeide hij bij zijn ouders op. Stockx zou als kind misbruikt zijn, onder meer door priesters in een internaat. Vanaf zijn twaalfde jaar vertoonde hij zelf een maniakale drang om ontucht te plegen, steeds met jongens en meisjes van een jaar of tien.

sphlix

Voor Stockx begon een lange reis langs instellingen en heropvoedingstehuizen. Telkens als hij op vrije voeten kwam, verviel hij weer in pedofiele praktijken. Geweld kwam daarbij volgens zijn strafblad zelden voor. Stockx zou een nieuw leven hebben willen beginnen in het noorden van Nederland. Maar van 1981 tot 1987 werd de Oost-Vlaming opgenomen in de Mestdagkliniek in Groningen, na het misbruiken van negen kinderen, die hij allemaal in leven liet. In 1986 keerde hij niet terug van een proefverlof. Kort na zijn ontsnapping uit de kliniek verdween in IJmuiden het toen zeven jaar oude meisje Cheryl Morriën. Stockx werd aangehouden en verhoord in deze zaak, maar had een alibi. Toch wordt nog altijd vermoed dat hij het meisje heeft vermoord, al bestaan daar geen harde bewijzen voor. Ook in andere verdwijningszaken in het buitenland is de naam Stockx nog niet van de verdachtenlijst geschrapt. Na zijn behandeling in de kliniek kwam Stockx in 1987 terecht bij een internationaal transportbedrijf in Drenthe, waar hij vijf jaar lang als trucker werkte. «Hij viel op tussen de negentig andere kandidaten», zei eigenaar Albert in 1999 in een gesprek met het NCR Handelsblad. «Een vaderlijk figuur, heel hartelijk.» Bijna wekelijks reed hij naar Frankrijk, Italië en Spanje. Het bedrijf nam hem graag aan, in onwetendheid van zijn voorgeschiedenis. Maar in 1991, hij woonde toen al in het Nederlandse Assen, liep de kinderlokker toch tegen de lamp. Stockx bekende dat hij de 11-jarige Jessica Laven uit een zwembad bij Hoorn had ontvoerd en het kind, na seksueel misbruik in zijn flat, had gewurgd. De internationale trucker gaf ook toe dat hij in 1989 en in 1990 de Duitse jongens Marco Weisser en Salim Thattil misbruikte en doodde. Hij werd in november 1992 veroordeeld tot twintig jaar cel en ter beschikking gesteld van de regering. De meervoudige kindermoordenaar werd de voorbije jaren geregeld bestudeerd door gerechtspsychiaters. Uit talloze gesprekken bleek dat hij een ziekelijke pedofiel was die geen onderscheid maakte tussen de seksen. Hij misbruikte zijn slachtoffers voordat hij ze ombracht. Volgens sommige psychiaters was hij niet de stereotiepe seriemoordenaar omdat hij in zijn daad de perfectie niet nastreefde en sporen achterliet. Zo nam hij bij een van de omgebrachte Duitse jongens niet eens de moeite om het stoffelijk overschot te camoufleren. Volgens de Nederlandse gedragsdeskundigen leidde Stockx aan een zeer ernstige en complexe persoonlijkheidsstoornis die in zijn vroege jeugd ontstond. Uit het psychiatrisch rapport dat over Stockx is opgemaakt voor het proces van de drie kindermoorden, bleek dat hij tijdens het plegen van de delicten sterk verminderd toerekeningsvatbaar was. In het rapport staat ook dat Stockx 'geen identiteit' had en een 'innerlijke leegte' voelde. Hij heeft in zijn leven liefdevol contact moeten ontberen