Edwin Van Ankeren: "Ik kom terug naar België"

ROME -

Ooit scheurde Edwin Van Ankeren als een hazewind over de Belgische terreinen. Een maand geleden verliet de 32-jarige aanvaller EA Guingamp voor Viterbese, een clubje in de Italiaanse derde klasse, op 50 km van Rome. De Nederlander houdt er zich scherp voor zijn terugkeer naar België. Want dat hij volgend seizoen weer op onze velden rondloopt, daarvan is Van Ankeren overtuigd.

Steven Tuyls

Van Ankeren naar Italië, dat is nog eens een leuke verrassing.

Van Ankeren:

"Voor mij ook, ja. Het is de droom van elke voetballer om in Italië te spelen. Al hoef ik niet te gek te doen, Viterbese staat

maar

in de Serie C. De organisatie is behoorlijk amateuristisch, we spelen in een stadionnetje van 6.000 toeschouwers, dat bij elke thuiswedstrijd goed gevuld is. Toch heeft Viterbese de ambitie om door te stoten naar de Serie B. Ik vrees dat dat dit seizoen niet lukt, we staan pas 8ste. Daarom deed de club tijdens de winterstop de investering door mij aan te werven. Dankzij enkele bestuurslui is er geld, ze konden zó mijn contract van Guingamp overnemen. Ik denk dat ik de club iets kan bijbrengen, ik scoorde al één keer in twee wedstrijden."

Wat moeten we ons in hemelsnaam van het niveau voorstellen?

"Vergelijk Viterbese met Lommel, met de top van de Belgische tweede klasse. Wat me opvalt, is dat hier enorm veel strijd wordt geleverd op het veld. Dat is goed voor me. Ik wil ritme opdoen, dát is de reden van mijn Italiaans avontuur. Viterbese is een tussenstation. Bij Guingamp was ik door een blessure mijn basisplaats kwijt en dreigde ik snel uit conditie te geraken. Viterbese bood me de kans om mezelf weer op scherp te zetten. Prima, in mei wil ik klaar zijn voor een terugkeer naar België."

Dat staat vast?

"Absoluut. Op het einde van het seizoen ben ik transfervrij, ik kan gaan waar ik wil. Maar ik droom alleen van België. Ik hou van jullie land en jullie competitie. En ik denk dat jullie competitie ook van mij houdt, ik heb steeds goed gepresteerd in België. Bovendien is mijn familiale situatie ideaal om terug te keren. De kinderen moeten weldra naar school en aangezien ik van plan ben om altijd in België te blijven wonen, kan ik best zo snel mogelijk

naar huis gaan

. Trouwens, mijn vrouw en kinderen gaan niet mee naar Italië, ze zijn

in afwachting van

alvast in België gaan wonen."

Voor welke clubs is Edwin Van Ankeren nog een versterking?

"Nou, de toppers zitten niet op Van Ankeren te wachten, maar bij alle clubs daaronder kan ik mee. Er zijn vage contacten. Tijdens de winterstop belde La Louvière, maar die interesse werd nooit concreet. Maar ik kom terug, wees gerust. Ik ben geen gearriveerde, uitgebluste voetballer. Ik ben juist heel gemotiveerd om nog 2, 3 jaar te spelen. Twee jaar buitenland hebben me completer gemaakt. In Guingamp speelde ik een jaar als rechtermiddenvelder, waardoor ik geleerd heb om mee te verdedigen en tactisch te denken. En mijn snelheid ben ik nog niet kwijt."

Jouw wens om terug te komen klinkt een beetje vreemd, twee jaar geleden wilde je weg uit België.

"Ja. Toen mijn contract bij Germinal afliep, kon ik tekenen bij Gent, Harelbeke en Geel. Maar hun financiële aanbiedingen wogen niet op tegen het buitenland. Voor mij was het de laatste kans om een buitenlands avontuur te beleven en een klapper te maken. Toen was geld een prioriteit, nu niet meer. Ik heb me erbij neergelegd dat ik hier minder zal verdienen dan de afgelopen twee jaar."

Guingamp en Viterbese: kan je zeggen dat dát het buitenlands avontuur was waarvan je altijd gedroomd had?

"Het zijn geen ronkende namen, maar je mag het niveau van de Franse tweede klasse niet onderschatten. Guingamp werkte met een budget van 800 miljoen frank, dat haalt alleen Anderlecht in België. Veel Belgische eersteklassers zouden moeite hebben om er mee te kunnen. Ik beleefde een fantastisch jaar: de club promoveerde en ik zorgde voor 12 goals en 13 assists. Ook dit seizoen begon voorspoedig, maar een enkelblessure hield me bijna 3 maanden aan de kant. Toen ik weer fit was, stond het elftal goed en raakte ik niet meer van de bank af. Ik vertrok, want ik vind voetbal nog steeds zo'n leuk spelletje dat ik elke week wil spelen. De trainer had het moeilijk met mijn beslissing, maar toonde tegelijk begrip en liet me gaan. Ik kijk met een positief gevoel terug op anderhalf seizoen Guingamp. Alleen het leven viel er tegen. Guingamp is een saai dorpje van 8.000 inwoners, er valt niks te beleven. Dat is in België wel anders."