Broos met Moeskroen op zoek naar eerste zege

MOESKROEN -

Moeskroen hield aan zijn seizoenstart alleen nederlagen, kopzorgen en onderlinge wrijvingen over. Gelukkig is Aalst straks misschien zo vriendelijk 3 punten bij te schrijven op de Henegouwse rekening na een administratieve fout. Bovendien heerst in Moeskroen nog geen paniek.

Dirk Meulders

BR>

Trainer Hugo Broos verliest bij de miezerige competitiestart zijn gewone flair niet. "Het blijft ongelooflijk verrassend dat Moeskroen met een 0 op 9 aan het seizoen is begonnen, een resultaat dat absoluut niet strookt met de kwaliteit in de spelersgroep."

De nuchtere cijfers spreken voor zich, de zaken gaan allesbehalve goed. Er zijn niet alleen de 3 nederlagen, voorzitter Detremmerie ging ook al aan het steigeren. Hij stelde dat hij de houding van enkele spelers

spuugzat

was. Marco Casto kreeg prompt één maand schorsing aan de broek mét de melding dat hij naar een andere ploeg mocht uitkijken. "Casto werd niet voor één zware fout op de vingers getikt", aldus Broos. "Zijn houding en uitsluiting in de wedstrijd in Lommel waren de druppel die de emmer liet overlopen. We konden zijn gedrag niet langer door de vingers zien. Vorig jaar liep onze linksachter al tienmaal tegen geel aan. Ook scheidsrechters spreken mekaar. Op den duur ging zijn gedrag tegen zichzelf en vooral tegen Moeskroen werken. Zoiets kan en mag je als club niet laten gebeuren. We waren verplicht in te grijpen. Maar dat Casto per se moet vertrekken is een misverstand. Na een gesprek blijkt er niks gebroken tussen de speler en Moeskroen. De conclusie is snel gemaakt: de speler wil blijven en er is voorlopig geen interesse van een andere club."

Niet alleen met Casto ging het verkeerd. Een entente van ex-Joegoslaven hield er blijkbaar andere gedachten op na dan de trainer. Mitrovic bazuinde openlijk uit dat Moeskroen zonder zijn ex Balkan-bewoners slechts een matig ploegje is. "De

aanvaardingsfactor

in de groep lag op een bepaald ogenblik bijzonder laag en dan krijg je kleine conflicten. Mede door de povere resultaten zijn enkele ergernissen gemengd met flink wat onzin en vervolgens uitvergroot tot grote problemen. Allemaal doodjammer, maar het is niet anders. Ondertussen zijn de neuzen opnieuw allemaal in dezelfde richting gezet. In normale omstandigheden ben ik geen voorstander van een competitieonderbreking, nu waren die twee voorbije weken een godgeschenk."

Terwijl Moeskroen de sportieve ontgoochelingen opstapelt, kreeg trainer Broos vanuit de bestuurskamer het signaal dat hij op beide oren mag slapen. Meer, er werd over een nieuw contract gesproken met als doel een langetermijnverbintenis. Riskeert Broos niet, net zoals destijds bij Club, het seizoen te veel? "Het belangrijkste voor mij is de vraag

Voel ik me hier nog goed in mijn vel? Kan ik functioneren zoals het moet?

In mijn carrière heb ik daar tweemaal een negatief antwoord op moeten geven. Na 12 jaar Anderlecht en in mijn laatste jaar als trainer bij Club. Dat Moeskroen opnieuw wil praten met mij, is een duidelijk bewijs dat ook in voetbal op langetermijnrendement kan gemikt worden. In principe kan dat geen probleem vormen. In de privé-sector zijn voorbeelden zat van mensen die 25 jaar of meer samenwerken. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het kan, anders zou ik niet overwegen om door te gaan. Alleen voetballers zien blijkbaar een obstakel in een lange samenwerking. Waarom? Omdat veel spelers mentaal zwak staan. Ik las dat ook bondscoach Waseige zich ergert aan de instelling van sommigen."

Eind september beslissen Broos en Moeskroen of ze opnieuw voor lange tijd samen in de boot stappen. Eerst moet de ploeg van Charleroi winnen. Door schorsingen en blessures moet Broos zijn ploeg grondig hertimmeren. "Met Crv, De Vleeschauwer en Martic mis ik belangrijke spelers. Diegenen die enkele weken geleden stelden dat Moeskroen niet zonder hen kan, zullen nu de kans krijgen om hun gelijk te bewijzen", klinkt het fijntjes.