Kevin Rans: "Training met Bubka onvergetelijk"

Print
ANTWERPEN - Vrijdag neemt een dozijn Belgische atleten deel aan de 25ste Memorial Van Damme. Omdat Mohammed Mourhit niet de topconditie heeft om zich zoals de jongste twee jaar in de kijker te lopen, zal de rol van die twaalf landgenoten beperkt zijn. Een podiumplaats zoals die van Patrick Stevens vorig jaar, is onbereikbaar. Hopen dan maar op een jonge kerel als Kevin Rans, die een nieuw junioresrecord polsstok najaagt.
BR>
Hij legde de lat zelf nog wat hoger vlak voor zijn vertrek naar het WK in Edmonton, door toen al 5,55m hoog te wippen. Op dat WK liep hij mee een record in de 4x100 meter, maar dé ervaring deed hij naast de piste op: "Wilfried Meert introduceerde mij bij Sergei Bubka op het trainingsveld. En die bleek mij te kennen. Hij volgde mijn vooruitgang en was bereid mij wat tips te geven. Formidabel. En heel wat nuttiger dan Danny Ecker, die woensdag in Merksem een clinic kwam geven. Bubka gaf mij echt praktische tips, deed sommige dingen voor, wees mij op de correcte positie van mijn schouders, nam mij apart, vertelde over zijn vroegere ervaringen als jonge polsstokspringer. Ik mag in de winter met mijn trainer Peter Moreels naar Formia om daar te trainen onder zijn toezicht."

Dat je dan als achttienjarige even slikt, hoeft niet te verbazen. Maar wat wordt het dan vanavond voor 45.000 toeschouwers?
"Natuurlijk zal ik onder de indruk zijn. Ik hoorde verhalen over Eddy Annys, die in 1983 het hoogspringen won op de Memorial. Hoe het is als al die Belgen voor jou supporteren. Ik probeer ervan te genieten en wat op te steken van die andere mannen. Het is de eerste keer dat ik naast al die grote namen sta, die wellicht pas beginnen als ik al aan mijn hoogtepunt zit. Mijn eerste opdracht is de aanvangshoogte halen. Dat is 5,40m en dus al niet vanzelfsprekend. Dan wacht ik tot de lat op 5,60m ligt, het junioresrecord. Andere hoogtes proberen is alleen de kans op mislukken verhogen."

Of hij niet liefst zijn sprongen zou doen buiten de aandacht van het publiek. Tijdens een spannende loopwedstrijd bijvoorbeeld, die de aanwezigen in de ban houdt. Kwestie van niet nog nerveuzer gemaakt te worden? "Neen, hoor. Ik heb liever dat ze allemaal kijken. En dan slagen, dat zou formidabel zijn. Al kan ik dit jaar de hoogtepunten nog nauwelijks tellen. De Europabeker in Cyprus eerst, het EK juniores nadien (twee keer zilver, red.), dan kwam daar onverwacht het WK in Edmonton bij en nu dit."