Mornar kroont zich opnieuw tot supersub

Print
LA LOUVIERE - Geduld was vorig seizoen zijn opvallendste eigenschap, nu is Aimé Anthuenis de ongeduldigste trainer van de hoogste klasse. Zaterdag was Seol weer de man die bij de rust naar de kant moest, Ivica Mornar de invaller die met twee assists de juistheid van de nieuwe theorie bewees.
Geen betere illustratie van de oude theorie van Anthuenis dan La Louvière-Anderlecht van het vorige kampioenschap. Tomasz Radzinski miste al wat er te missen viel, maar mocht op het veld blijven en uit zijn 5de kans scoren. Anderlecht won met 0-1. Nu vloog Seol, nochtans weinig en slecht aangespeeld, na 45 minuten naar de kant. Anderlecht, voor het eerst met De Bilde aan de aftrap, speelde zonder ideeën, zonder tempo, zonder doelgerichtheid. Het balverlies was niet om aan te zien. De goals waren illustratief voor het spelpeil. De own-goal van Turaci was lachwekkend, het misverstand en getwijfel in de Anderlecht-defensie bij de 1-1 van Ouedec pijnlijk om zien. De Franse ex-international (7 selecties, bij de voorselectie voor het WK 1998) was voor de rust de beste man op het veld.

Maar dan was het moment van Mornar aangebroken. De Kroaat creëerde ruimte voor de sterke Aruna, dribbelde zich constant vrij en gaf twee prachtige assists. Hij krijgt stilaan de naam van passeur in plaats van afwerker. "Als ik maar beslissend ben", aldus Mornar, die niet graag met die vaststelling werd geconfronteerd. "Ik had vandaag alleen voor de goal kunnen komen, maar mijn maats zagen me niet staan. Geen erg, die automatismen komen wel."

Mornar had eigenlijk niet mogen spelen op Tivoli. "Pijn in de adductoren, maar vooral een cyste in mijn enkel", legde hij uit. "De trainer besliste me uit voorzorg op de bank te zetten. Als de ploeg niet zou draaien, zou ik me opofferen. Zo geschiedde. Ik speelde met pijn, maar we wonnen. Nee, ik ben niet bang een joker te worden voor Anderlecht. (lacht)"

De cyste van Mornar zou België wel eens goed kunnen uitkomen. "Ik gaf vandaag alles en doe dat woensdag in de voorronde van de Champions League opnieuw. Donderdag krijg ik een infiltratie in mijn enkel, waarna ik een week moet rusten. Dat is jammer, want het kost me waarschijnlijk mijn selectie met Kroatië tegen België. (Ziet journalisten het voorhoofd fronsen) Speelt Kroatië eerst tegen Schotland? Ah, dan is het die match die ik mis. Allemaal voor Anderlecht."

Mornar heeft zich al in de harten van de Anderlecht-aanhang genesteld. Zaterdag was het zijn naam die in de Waalse lucht weergalmde. Moka reageerde vertederd en zwaaide zelfs tijdens de match terug. Rolstoelpatiënten kregen nadien zelfs een zoen. "Kan je schrijven dat ik de mensen bedank voor de steun? Ik weet dat het niet vanzelfsprekend is te slagen bij een grote club als Anderlecht. Vandaar dat dit zo veel plezier doet. Ik beloof de mensen dat ik mijn maximum zal blijven geven voor Anderlecht. Misschien binnenkort voor 90 minuten, want daar werk ik de hele week voor."