Moreira: het nieuwe dribbelwonder op Sclessin

Print
LUIK - Almani Da Silva Moreira. Zijn naam is bijna even lang dan hijzelf groot is. Of zo lijkt het toch. Want de publiekslieveling van de Rouches (1m73) is een blokje graniet, heeft biceps zoals Popeye met een blikje spinazie achter de kiezen. Eén van zijn voorgangers bewees al dat je geen dubbele meter hoeft te zijn om de Vurige Stede in lichterlaaie te zetten. "Men vergelijkt me hier met Tahamata", lacht Moreira. "Maar wie is Tahamata eigenlijk? Ik heb nog nooit van hem gehoord, laat staan dat ik hem ooit al heb gezien."
Hulpcoach Dominique d'Onofrio gooit Moreira enkele Portugese kranten in de schoot. "Met nieuws van vorige week in", lacht de sympathieke Standard-middenvelder. "Want het duurt even voor die kranten hier toekomen." En La Meuse of Le Soir is voorlopig niet aan Moreira besteed. "Neen, ik spreek nog geen Frans. Veel te moeilijk. En Nederlands? Goh, nóg moeilijker. (lacht) Engels, dat lukt wel."

Toch heeft Moreira zich snel kunnen aanpassen in Wallonië. "De steden Luik en Porto kan je met mekaar vergelijken. Ik voelde me dan ook direct thuis. Momenteel verblijf ik nog op hotel, maar binnenkort verhuis ik naar een appartement. Ik ben het ondertussen al gewoon om op mijn eentje te leven. Toen ik 16 was trok ik van Sacavem, een klein stadje op 10 minuten van Lissabon, naar Boavista. Ik had het er aanvankelijk heel moeilijk, miste mijn familie en vrienden. Na elke wedstrijd nam ik de bus naar huis. 300 km ver, was ik bijna 4 uur onderweg. Maar dat had ik er toen voor over."

Winter
Het traject Luik-Portugal legt hij best niet met de bus af. En ook niet elke week. "Hoeft ook niet, want ik heb het hier nu al naar mijn zin. Zelfs het weer is op dit moment beter dan in Portugal. Al moet ik toegeven dat ik wel schrik heb van de winter hier. Ik heb al gehoord dat het heel veel regent en heel koud kan worden. En daar hou ik niet van."

De 21-jarige Moreira speelt voor het eerst in het buitenland. Al is België niet helemaal vreemd voor hem. "Neen, want mijn oudere broer woont hier al 6 jaar. Hij werkt in Brussel als traiteur. Of ik hem om goede raad heb gevraagd over het Belgisch voetbal? Eigenlijk niet, want voetbal interesseert hem niet. Hij gaat ook nooit kijken. Zelfs niet naar Anderlecht. Maar mijn eerste match in Luik wil hij zaterdagavond toch niet missen."

GBA
Standard speelt tegen GBA, dat vorige week La Louvière verpulverde met 8-2. De Rouches kwamen zelf niet verder dan een teleurstellend gelijkspel op Charleroi. "Ach, Standard móet elke week winnen. En nu al stellen dat we te kort zullen schieten om mee te strijden om de titel, is toch wel heel voorbarig. Ik schrok een beetje van de harde duels hier in België. Vorige week heb ik al wat trappen moeten incasseren. Het doet me denken aan de Engelse competitie. Voor ik bij Standard tekende, toonden twee Premier League-clubs ook interesse, maar Standard droeg mijn voorkeur weg. Mijn landgenoten Dimas en Folha speelden hier. Dat betekent toch dat Standard niet de eerste de beste club is. Ik had er natuurlijk al van gehoord. Net als van Anderlecht, Brugge en Charleroi. Maar de overige Belgische clubs ken ik niet. Vraag me zelfs niet hoe ik onze tegenstander van dit weekeinde moet uitspreken, want dat lukt me nooit."