Arveladze beticht Ajax van gemeen spel

Print
AMSTERDAM - Eén dag later kwam de aap uit de mouw. Ajax-directeur Leo Beenhakker speelde maandagmiddag een prachtig stukje toneel met de media als dankbaar publiek. Met de bravoure en uitstraling die zo bij Don Leo past. Maar Shota Arveladze kon de voorstelling niet waarderen. De Georgiër voelt zich bedrogen en misbruikt. Tenminste, als ook hij geen toneel speelt.
"Het is allemaal shit", zei de Georgiër dinsdag. "Ajax speelt een gemeen spel. Alleen maar om de publiciteit te beïnvloeden. Ze hebben me het mes op de keel gezet. Vrijdag praten, anders speel je niet. Maar er valt niets te praten, want er is niets veranderd."

Een mening die door zijn zaakwaarnemer wordt onderschreven. Ajax is helemaal niet over de brug gekomen, de deur staat helemaal niet wijd open. Na vrijdag, zo ziet Arveladze inmiddels ook in, bestaat de kans dat hij weer niet mag meespelen met Ajax. "In wat voor tijden leven we", verzuchtte hij. "We sturen raketten naar de maan, maar een simpel arbeidsconflict kunnen we niet oplossen?"

Mooie woorden. Maar is zìjn verontwaardiging echt? Zo langzamerhand is het volstrekt onduidelijk geworden welke emoties echt zijn. Misschien is het ook een spel van Arveladze, zet hij het bestuur van Ajax nog een keer op scherp, om de onderhandelingen in zijn voordeel te kunnen beïnvloeden. Want waarom zou 'Don Leo' met zoveel bombarie bekend maken dat de oplossing nabij is, dat de zo geliefde Shota, de topscorer, de speler die zó goed ligt in de groep dat Co Adriaanse keer op keer zijn sociale vaardigheden roemt, dat hij weer mag gaan spelen van de directie?

Het is een schimmengevecht dat op dit moment uiterst ongelegen komt in Amsterdam. Ajax wil rust in de race naar de Champions League, de club ziet miljoenen in het verschiet liggen en kan zich al dat gemekker om een speler niet permitteren. Misschien daarom was het een leugentje om bestwil van Beenhakker. Even de vrede bewaren, even rust in de tent, dan vechten we wel verder na de ontmoetingen met Celtic. Maar Shota Arveladze is geen geprogrammeerde machine. De speler maakt van zijn hart geen moordkuil, laat zich niet voorschrijven wat hij moet zeggen. Bovendien, ook voor hém staan er miljoenen op het spel. Een transfervrije spits van zijn kaliber strijkt op de internationale markt heel veel geld op. Net als zijn zaakwaarnemer trouwens. Het voetbal is, wat Beenhakker wél terecht opmerkte, verzakelijkt tot op het bot. In dat krachtenspel is het gebruik van leugentjes om bestwil blijkbaar een geaccepteerde strategie, zo is de laatste dagen gebleken. De waarheid kost blijkbaar een hoop geld.