Dit weekend WK oriëntatielopen van start

TAMPERE -

Dit weekeinde gaan in het Finse Tampere de wereldkampioenschappen oriëntatielopen van start. Zeven Belgen zijn er van de partij, onder hen drie kerels uit de Kempen, een regio waar deze sporttak twee- tot driemaal per week honderden outdoorfreaks op de been brengt.

Frank Van Roost

BR>

Tom Herremans (24) uit Heppen, Geert Simkens (22) uit Leopoldsburg en Wim Peers (25) uit Nijlen zijn zo bezeten door hun sport dat ze al twee maanden in Finland vertoeven om dat WK voor te bereiden.

Vanaf zaterdag wordt er in het land van de duizend meren acht dagen op rij met kaart en kompas in de hand gezocht naar rood-witte vlagjes. Tom Herremans komt in actie in drie disciplines: de spurt (circa 12 minuten), de korte afstand (25 à 30 minuten) en de aflossing. Geert Simkens houdt het op korte en klassieke afstand (12 km), Wim Peers op kort en aflossing.

«Rondjes draaien op de atletiekpiste is niks voor mij,» legt Tom Herremans uit waarom hij voor het oriënteren gekozen heeft. «De combinatie tussen fysieke en mentale inspanning boeit me.»

«Plus het avontuur,» voegt Wim Peers daar aan toe. Hij heeft er al wedstrijden opzitten in Portugal, Scandinavië en Australië. «De schoonheid van de dorre eucalyptusbossen in Australië vergeet ik nooit meer.» Ook Tom Herremans zocht het al ver van hier. «Ik heb wereldbekermanches gelopen in Australië, Japan en Oekraïne.»

Terreinkennis

Voor medailles op zo'n WK komen onze toppers nog te kort.«Ik ben ooit 38ste geworden op een WB-manche, dat was mijn beste resultaat,» legt Herremans uit. «Noren, Finnen, Zweden, Zwitsers en Tsjechen domineren onze sporttak. In ons land zijn we met z'n tienen die min of meer meekunnen in het buitenland. Elk Scandinavisch land selecteert voor z'n nationale ploeg uit 600 à 700 elitelopers.»

Niet alleen het aantal beoefenaars speelt een rol. «Vertrouwdheid met het terrein is van enorm belang. In België staan op elke kaart zoveel paden en paadjes dat je in Scandinavië plots veel meer moeite hebt met het oriënteren. Alleen in de buurt van Aarlen heb je in ons land echt moeilijke kaarten. De grootste obstakels op een cross in België zijn vaak de braamstruiken en de netels.»

Verloren

«Daarom zijn wij in de Finse stad Turun bij de plaatselijke club Suunnistajat gaan trainen,» legt Wim Peers uit. «We hebben hier meegedaan aan een aflossingswedstrijd met 15.000 deelnemers. Het grootste evenement blijft de

O-ringen

in Zweden met 20 à 25.000 duizend lopers.»

Zowel Herremans als Peers volgden een opleiding die met hun sport te maken heeft. «Ik ben afgestudeerd als licentiaat LO, maar ik ben nu bezig aan een opleiding bedrijfseconomie,» legt Herremans uit. «Tegelijkertijd geniet ik van het topsportstatuut aan de KULeuven.»

«Ik werk als landmeter op een studiebureau in Nijlen,» verklaart Peers waarom hij overal zo makkelijk zijn weg vindt. «Ik voel zo goed als onbewust aan waar de zon staat. Als ik in een vreemd land een hotelkamer binnenstap voel ik waar het noorden ligt.»

«Ik niet,» geeft Herremans toe. «Als ik op reis geen kaart binnen bereik heb, rij ik overal verloren.»