GP Valkenswaard: showtime met Joël Smets

VALKENSWAARD -

'It's Joël time' had mecanicien Pete Letho op het pitboard staan toen Smets als eerste over de streep kwam. Het was zondag inderdaad het dagje van de Desselaar. Smets vloog als een sneltrein over het Eurocircuit en behaalde er de 36ste GP-zege in zijn carrière. Evenveel als zijn grote idool Roger De Coster.

Jürgen Schrooten

BR>

Smets leek niet eens getekend na de wedstrijd. «Ik zal je even op adem laten komen vooraleer ik een interview met je doe,» zei de speaker op het podium tegen de Desselaar. «Ik heb nog adem genoeg voor een tweede reeks en ik denk de toeschouwers ook,» haalde de viervoudige wereldkampioen grappend uit naar de nieuwe WK-formule.

Even daarvoor had-ie al een tiental officials van Dorna Offroad moeten ontwijken om een ereronde te rijden. Iets wat vanaf nu ook al niet meer toegelaten is omdat commerciële belangen voorrang hebben. Maar daar veegde Smets (terecht) zijn voeten aan.

«Pff, wilden ze me hier even tegenhouden. Het enige plezierige moment van het weekend... Heb je gezien hoe blij de toeschouwers waren toen ik nog eens voorbijkwam. Dat zijn toch schitterende momenten. Waarom willen ze ons dat nu ook al afpakken?» «Op het podium maakte ik wel een grapje over

genoeg adem

, maar zo gemakkelijk was deze zege toch niet,» gaf Smets achteraf toe. «Als je zo'n grote voorsprong hebt, ben je geneigd om minder geconcentreerd te rijden. Gelukkig lag het circuit er heel verraderlijk bij. Sommige plaatsen waren heel droog, andere weer heel nat. Dat hield me scherp. Vandaag stak ik er wel bovenuit, maar dat wil niets zeggen. In Spanje was ik ook de snelste, maar werd ik toch ook geklopt. En kijk maar naar de WK-tussenstand. Ik sta máár op de tweede plaats hé. Nee, ik hou beide voetjes liever op de grond.»

Held

Door deze overwinning komt Smets op gelijke hoogte van Roger De Coster wat GP-zeges in de 500cc betreft: beide piloten staan nu op 36. Een record dat Smets in Australië al kan breken. «Ik kan het eigenlijk niet geloven,» schudde de KTM-piloot het hoofd. «De Coster was mijn held toen ik als klein manneke voor het eerst naar de motorcross ging. En nu heb ik al evenveel GP-overwinningen als hij... Een heerlijk en voldaan gevoel, ja.»

Een heel ander gevoel houdt de Desselaar over aan zijn relatie met Dorna Offroad, de promoter van het WK. «Weet je dat de strijd tegen hen momenteel een grotere uitdaging vormt dan het sportieve aspect. Ik kan mijn ongelijk gemakkelijk toegeven als er goede argumenten op tafel gegooid worden. Maar dat is hier duidelijk niet het geval. Het is allemaal eenrichtingsverkeer. De piloten worden alleen maar misbruikt. Ik ben blij dat ik die frustraties in positieve zin kan omzetten op de motor.»

Aprilgrap

Dat Smets ondanks alle extrasportieve ellende, zijn gevoel voor humor niet verliest, bleek zondagmorgen al. In het perscentrum lag een communiqué klaar met de boodschap dat de Desselaar aan het einde van het seizoen met motorcross zou stoppen en samen met ploegmaat Johansson aan de Belgische Mazda Cup zou gaan deelnemen.

«Toch leuk zo'n aprilgrap,» schaterde Smets. «En een geslaagde ook, want er daagden heel wat mensen op tijdens de persconferentie waarin we onze plannen voor de Mazda Cup uit de doeken deden. Tja, vroeger was motorcross op zich één en al

fun

. Nu moet je zelf grappen uithalen om er nog wat sfeer in te brengen.»

Stefan Everts, tweede: «Juiste moment afwachten»

«Smets was vandaag gewoon te sterk. Zo simpel is het,» gaf Stefan Everts toe. «Ik ben ook helemaal niet ontevreden over mijn resultaat. Ik heb in het begin geprobeerd om Joël te volgen, maar ik had al snel door dat hij te snel voor me ging. Ik heb dan bewust gekozen om mijn tweede plaats veilig te stellen. Ik vind dan ook dat ik een heel verstandige wedstrijd heb gereden. Na die zege in Spanje is iedereen blijkbaar vergeten van hoever ik terugkom. Ik zit nog altijd niet aan mijn topniveau, ik zit nog in volle opbouw. Valkenswaard is ook een hele zware race. En dat is in het voordeel van Joël die momenteel conditioneel veel sterker is dan ik. Ik moet het meer van mijn techniek hebben.»

«Iedere wedstrijd is voor mij een nieuwe ervaring. De kracht neemt steeds toe, het ritme wordt beter, de snelheid ook. Ik wacht nu gewoon op het moment dat ik beter zal zijn dan Smets. Dan moet ik toeslaan. Het heeft geen zin om nu risico's te nemen om hem kost wat kost proberen te volgen. Rustig blijven en toch steeds op het podium staan, dat is de boodschap. Want één Grote Prijs geen resultaat halen, kan in dit nieuwe systeem fataal zijn.»

Marnicq Bervoets, derde: «Eerder een troostprijs»

Marnicq Bervoets zorgde voor het nodige spektakel door van de 25ste naar de derde plaats op te rukken. «En toch ben ik zwaar ontgoocheld,» sakkerde de Palenaar die zondag zijn 200ste GP betwistte. «Ik was naar Valkenswaard gekomen om te winnen en ik verspeel mijn kans al in de start. Ik was nochtans goed weg, maar in de eerste rechte lijn liep er iets mis tijdens het schakelen. Ik viel terug tot de 25ste plaats en kon aan een inhaalrace beginnen. Niet simpel hoor: omdat er maar één reeks meer is, ligt de snelheid in de eerste tien minuten veel hoger dan vroeger en de andere piloten zijn ook veel wilder. Bovendien was er maar één goede lijn. Nee, die derde plaats is veeleer een troostprijs. Verdomme toch. Ik voelde me zo goed, wilde zo graag winnen in mijn 200ste Grote Prijs. Het mag niet zijn hé.»

Everts won de eerste Grote Prijs in Spanje, Smets de tweede in Nederland. In Australië is het dus jouw beurt? «Laten we hopen, ja. Ik heb er vorig jaar al gereden en ik vond het wel een toffe omloop. Ik vrees dat het opnieuw een Belgisch onderonsje zal worden. Want de kloof met de rest is wel echt groot.»

Johan Boonen, vijfde: «En nu bevestigen»

In Bellpuig zorgde Cédric Melotte voor de verrassing, nu was die eer weggelegd voor Johan Boonen die knap vijfde werd. «Ik wist dat ik het nog kon,» glunderde de 31-jarige Lommelaar. «Ik nam een schitterende start, maar zakte dan wel even weg. Logisch, want het was al een eeuwigheid geleden dat ik in die beginfase nog zo vooraan zat. Die jonge gasten zijn ook veel explosiever, veel agressiever. Ik ben een diesel hé. Ik heb dan een vijftal plaatsen verloren, maar kon aanpikken bij dat groepje. Ik wist dat zij een terugval zouden krijgen. Op dat moment zou ik moeten toeslaan. Dat was mijn strategie en die lukte vandaag perfect. Vijfde in een Grote Prijs, dat is al een tijdje geleden. Ik herinner me het zelfs niet meer...»

Wat was het verschil met de Boonen in Spanje (hij werd toen 15de) twee weken geleden? «In Bellpuig voelde ik me gewoon het hele weekend slapjes. Ik was niet zenuwachtig voor de wedstrijd. Geen goed teken. Dit weekend was het precies het tegenovergestelde: ik voelde me lekker en was nerveus. Je ziet het resultaat.» Is dit een nieuwe start? «Pff, eerst eens proberen te bevestigen. Dat zal al moeilijk genoeg zijn.»