Michael Boogerd wint Brabantse Pijl

ALSEMBERG -

Michael Boogerd heeft zondag de kaap van het dozijn overwinningen voor Rabobank gerond. Voor de blonde Nederlandse inwoner van Essen is zijn zege in de Brabantse Pijl al het zesde succes van 2001. «Straks huldigen jullie me nog als zegekoning», lachte Michael z'n royaal gebit bloot. Wie weet. Waar we hem allicht niet zullen huldigen: zondag in Meerbeke. Ondanks z'n absolute topconditie is Boogerd, 's werelds beste prof van dit jaar, weer niet van plan om deel te nemen Vlaanderens mooiste.

André Putzeijs

BR>

Michael Boogerd is een man van principes, vaste ideeën en lang gekoesterde plannen. Sinds Frank Vandenbroucke hem op een zondag in april 1999 op de helling van Saint-Nicolas afhaakte om naar de zege te rijden van Luik-Bastenaken-Luik, beperkt Michael zijn dromen vooral tot die ene schitterende klassieker. In Ans wil en zal hij ooit winnen.

Vorig jaar kwakkelde hij van de ene miserie naar de andere ellende en bleef de droom een droom. Dit jaar moet dat veranderen.

«Na Tirreno - Adriatico heb ik Milaan - Sanremo al gemeden. Ik had de Catalaanse Week nodig om mijn doel te bereiken. Die Spaanse ronde heb ik vorige week gewonnen. En nu ook de Brabantse Pijl. Als ik me nu een hele week ga vastpinnen op de Ronde, wijk ik af van mijn route en dat wil ik niet. De komende dagen dienen voor rust en training, daarna rijd ik de Ronde van het Baskenland. En dan is het mijn beurt om klassiekers te rijden.»

Er is natuurlijk wel iets te zeggen voor Boogerds redenering. Maar er rijden momenteel geen vijf renners in het peloton met een betere conditie dan die van de Nederlander. En niemand garandeert hem dat die na Baskenland nog even goed zal zijn in de Ardense wedstrijden.

Belgen

Op en om de Alsemberg won Boogerd zondagmiddag zoals dat kon verwacht worden. Met zijn Catalaanse conditie en bij afwezigheid van Michele Bartoli - welk spelletje speelt die Italiaan momenteel? - kon het haast niet anders of de kopman van Rabobank zou op de eerste rij fietsen. Toen Michael bovendien kon rekenen op een beresterke ploeg waarin de afwezigheid van Marc Wauters knap werd opgevangen door o.a. Geert Verheyen, was het plaatje al snel duidelijk.

Vooral Axel Merckx en Dave Bruylandts gingen in de oppositie, en Ludo Dierckxsens reed weer op de manier die hem voor twee jaar zo populair maakte. Maar in elke kopgroep van de bijzonder boeiende finale was Rabobank in de meerderheid. Dat kon dus niet misgaan en dat gebeurde ook niet. Bruylandts - het aankomend Vlaamse klimtalent zit heus niet alleen bij Lotto - weigerde dat het langst te geloven. Hij durfde zelfs van kop af de spurt aangaan. Maar Boogerd was niet onder de indruk, remonteerde en won.

Geen Jalabert

«Eigenlijk is het een beetje beangstigend dat ik nu al zo vlieg», zei hij achteraf. «Ik had het allemaal zo vroeg niet gepland. Nu win ik al zesmaal, dan zit je een stuk relaxer op de fiets. Na een tweede en twee derde plaatsen win ik eindelijk ook de Brabantse Pijl. Vroeger was ik al blij als ik hier de televisie haalde, als ik met Museeuw en Bartoli de finale mocht rijden. Nu ik wat ouder ben - Boogerd is 28 - ben ik ook een stuk zelfverzekerder. Alleen de Muur van Geraardsbergen en de kilometers daar naartoe maken me nog bang. Terwijl ik in Luik en de Gold Race elke bocht en bult weet liggen. Daarom mijn keuze die allicht niet meer verandert. Ik wil mezelf zondag niet ergens in Vlaanderen

parkeren

zoals Jalabert op de Patersberg in 1997.»

Uitslag

1. Michael Boogerd (Ned) 194 km in 4u31'10" (gem.: 42,926 km/u)

2. Scott Sunderland (Aus)

3.

Axel Merckx

4.

Dave Bruylandts

op 6"

5.

Ludo Dierckxsens

15"

6. Marc Lotz (Ned)

7.

Geert Verheyen

29"

8. Davide Casarotto (Ita) 38"

9. Karsten Kroon (Ned) 1'12"

10. Daniele Nardello (Ita) 1'16"

11. Bart Voskamp (Ned) 1'20"

12. Gianluca Bortolami (Ita) 1'40"

13.

Fabian De Waele

1'49"

14. Diego Ferrari (Ita) 1'55"

15. Marco Serpellini (Ita) 1'56"

16. Pieter Vries (Ned) 1'58"

17. Raymond Meijs (Ned) 2'04"

18. Maarten Den Bakker (Ned) 2'59"

19. Cédric Vasseur (Fra) 3'05"

20.

Michel Van Haecke

21. Rolf Sörensen (Den) 3'07"

22.

Jo Planckaert

3'08"

23.

Jurgen Van Roosbroeck

24. Volodymir Gustov (Oek) 3'11"

25. Federico Giabbecucci (Ita) 3'13"

26. Guido Trenti (VSt) 3'29"

27. Christian Vandevelde (VSt) 3'59"

28.

Thierry De Grootte

5'50"

29. Jos Lucassen (Ned) 5'57"

30. Mario Manzoni (Ita) 6'03"