Eric Viscaal zet KV op weg naar zege in Aalst

AALST -

KV Mechelen is uit de doden opgestaan. De ploeg, die enkele weken veroordeeld leek tot degradatie, leverde in Aalst een prachtprestatie en klimt weg van de laatste plaats. Voor rust voetbalde de aanvallende driehoek Viscaal-Van Hout-Elias de tegenstand op een hoopje. De 2.500 dolenthousiaste Mechelse supporters beleefden hun hoogtepunt toen aanwinst Viscaal op schitterende wijze de 0-2 scoorde.

Steven Tuyls

Minuten na het eindsignaal van Blareau stond Viscaal nog te staren naar de vakken waar de Mechelse supporters hadden gestaan. "Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt", stamelde de Nederlander. "Een ploeg die laatste staat, neemt normaal geen hond mee op verplaatsing.

Bij ons

waren er meer dan 2.000 meegereisd, het leek of er alleen supporters van KV Mechelen in het stadion zaten. Ze maakten meer kabaal dan de mensen van Aalst. De ploegmaats hadden me verteld dat KV altijd veel volk trekt, maar dit had ik totaal niet verwacht. Zeg nu eerlijk: zo'n club verdient toch niet te degraderen?"

De spits liep na zijn doelpunt meteen naar de Mechelse fans. "Ik wilde ze bedanken. En ook, na mijn treffer viel er een geweldige last van mijn schouders. De voorbije dagen legde de buitenwereld een enorme druk op mij. Ik kan wel met stress omgaan, maar soms werd het te veel. Het leek wel alsof Viscaal de reddende engel van KV Mechelen was. Dat vind ik onzin. Als het goed draait, kan ik een meerwaarde bieden, maar meer zeker niet. Vergeet niet dat de héle groep kwaliteit heeft. Dat heb ik de vorige week op training gemerkt. En dat is er tegen Aalst ook uitgekomen. In de eerste helft hebben we allemaal sterk gespeeld."

Vooral vooraan liep het voor rust op rolletjes. "Ik voelde me meteen lekker in mijn vel", aldus Viscaal. "Als je snel scoort, kan het niet meer kapot, natuurlijk. Het was een mooie goal, ja. Ik kapte de doelman uit, maar even vreesde ik dat ik de bal niet meer kon meenemen. Gelukkig kon ik 'm nog binnenschuiven. Ook in het spel zelf liep het goed. Ik stond diep in de spits, maar had alle vrijheid om te zwerven. Met Van Hout en Elias kon ik heerlijk combineren. Met Joris klikte het direct, met zo'n type speler heb ik het altijd goed kunnen vinden. We spelen slechts één week samen, dat belooft voor de toekomst. Na rust sloop er vertwijfeling in de ploeg door die snelle tegengoal. Greven had de bal misschien moeten wegtrappen, maar we hebben het nadien voor hem opgenomen. We streden voor de bal. Al zat iedereen in het laatste kwartier helemaal kapot. Ik was total-loss. Ik was zo moe dat ik op een bepaald moment zelfs laatste man stond te spelen. Ik probeerde rust te brengen en te coachen, maar dat is niet makkelijk als je vooraan staat. Toch heb ik mijn bijdrage kunnen leveren door de bal eens bij te houden en in de weg te gaan staan bij een vrije schop. Maar goed, vanaf nu telt alleen Sint-Truiden. Ik verwacht zaterdagavond volle bak en veel sfeer. We moéten de Limburgers voorbij. KV Mechelen heeft niet de slechtste groep van eerste klasse, zeker weten."