De school van een hart

Moe en afgemat van een lang en intens leven vertrouwde zij me, enkele tijd voor haar heengaan, haar laatste grote zorg en verlangen toe: ‘dat een kindje zou kunnen geboren worden bij mijn kleindochter’. Je moet het maar durven: dit toevertrouwen aan de oren en het hart en vooral aan de voorspraak van mensen.

Ann

Je moet er toch wel een nederig en eenvoudig hart toe hebben verworven. En deze week bracht haar dochter de ‘blijde boodschap’: onze dochter verwacht een kindje.

Bij de aanvang van het groot verlof nodigt Jezus ons vandaag uit ons in te schrijven in zijn school, de school van zijn hart dat zachtmoedig en nederig is. Hij is de enige die aan ons hart de nodige rust kan geven. We worden er verzoend met al die gevoelens, dromen en angsten die ons vooruitjagen. Dat leer je niet vanuit een evenwichtig opgebouwd lesschema maar vanuit een hart dat je laat delen in een leven. Een uitdaging om deze week ‘als eerste’ de hand te reiken, een glimlach te schenken, een woord van verzoening te spreken.