Het grote gelijk

Print
Was het een zure oprisping of zat er een strategie achter? De uitval van ontslagnemend premier Yves Leterme naar de N-VA in het algemeen en Bart De Wever in het bijzonder, was opvallend scherp.

Uiteraard weten we het antwoord: er zit een strategie achter.
Niet alleen laten politici van het niveau van Yves Leterme zich niet vaak betrappen op zure oprispingen, maar voor wie er nog aan mocht twijfelen was er ook het opiniestuk van alle federale CD&V-ministers.

De boodschap was heel duidelijk: als we na al die tijd nog geen regering hebben, is dat de schuld van de N-VA. Wil die eigenlijk nog wel in een regering? We zouden de vraag ook anders kunnen stellen: wil CD&V nog wel in een regering met de N-VA?

Leterme zei gisteren van wel, maar de rest van de boodschap klopte totaal niet met die uitspraak. Het valt dan ook te vrezen dat CD&V uiteindelijk gezwicht is voor de boeddha uit Bergen die al maanden wacht tot de anderen plooien, meester-strateeg Elio Di Rupo. We twijfelen er zelfs niet aan dat Di Rupo in den beginne eerlijk geprobeerd heeft een gemeenschappelijk platform te vinden met de Vlaams-nationalisten van de N-VA. Maar we zijn er ook zeker van dat Di Rupo als allereerste besloten heeft dat zo’n gemeenschappelijk platform er niet meer is.

En in het politieke spelletje dat daarop gevolgd is om voor het langst zonder met de ogen te knipperen toe te kijken hoe het land naar de verdoemenis gaat, heeft Di Rupo zich als leider van het kartel van Franstalige partijen de sterkste getoond.

De N-VA knipperde als eerste toen de partij nerveus werd over de lopende zaken, en wat CD&V gisteren deed was niet meer knipperen maar knipogen naar Di Rupo. Want waarom zou het de schuld van alleen de N-VA zijn als de regeringsvorming niet lukt? Bart De Wever heeft enkele keren op bijna genante wijze gebedeld om het initiatief te mogen nemen, maar kreeg het niet. Wat zouden we tussen haakjes zeggen over het democratisch gehalte van een land in pakweg Afrika waar de winnaar na de verkiezingen het politieke initiatief niet krijgt?

En dan hebben we het nog niet gehad over het allergrootste probleem. Diegenen die uit alle macht proberen te voorkomen dat dit land wordt aangepast in de richting die de partij die de verkiezingen heeft gewonnen en de andere partijen in het grootste deel van het land willen, bewijzen alleen maar het grote gelijk van de hardliners die zeggen dat er geen Belgisch compromis meer te verzinnen valt en dat we België dus maar beter opdoeken.

Luc Standaert