Benji Commers: “Geef je dromen nooit op”

Print

Benji Commers: “Geef je dromen nooit op”

Sint-Truiden -

Al voor het derde seizoen op rij maakt hij deel uit van eerste klasse ploeg STVV. Zijn talent en persoonlijkheid hebben hem gebracht waar hij al jaren van droomde: het hoogste niveau. De opmars van het STVV-talent lijkt niet te stuiten. Een gesprek met de speler én de mens Benji Commers.

Zoals elke voetbalcarrière begint het meestal bij ‘een balletje trappen’ onder de kerktoren. Voor Benji Commers is dit niet anders. Hij begon als 5-jarige snaak te voetballen bij Eendracht Zelem. En hoewel Eendracht Zelem een warme club was, een club waar hij zich thuisvoelde, zou hij er maar 2 jaar verblijven. Na verloop van tijd werd het duidelijk dat hij meer kon dan zijn maats. Zijn vader besloot dat het tijd was om over te stappen naar een professioneler team, een club met structuur, waar hij verder kon groeien als voetballer en als mens. Hun oog viel uiteindelijk op KSK Hasselt, een subtopper uit derde klasse B.

Als we vragen naar de polyvalentie van de speler Benji Commers, krijgen we een enthousiaste respons: “Ik kan op meerdere posities uit de voeten. Bij Kermt speelde ik zeven jaar als flankaanvaller (links) en het laatste jaar als centrale middenvelder. Dit bleek de beste positie voor mij te zijn. Het spel verdelen, vaak die bal voelen, …” Een technisch onderlegde speler dus. De toekomst zag er goed uit op dat moment. Bij KSK Hasselt beleefde hij 8 mooie jaren, een leerrijke periode die uiteindelijk de basis zou vormen voor zijn verdere carrière.

Oefenpot

Hoe kwam hij dan uiteindelijk bij STVV terecht, zal u zich afvragen. Wel, het komt wel vaker voor dat er oefenpotjes georganiseerd werden tussen eerste klasse jeugdploegen en ‘de mindere goden’. In zo’n oefenwedstrijd tegen STVV werd hij onmiddellijk opgemerkt door talentscouts die geposteerd stonden langs de zijlijn. Het eerstvolgende agendapuntje was dan ook een testperiode bij het ‘grote’ STVV. “Dit was de eerste kleine droom die uitkwam. Toen er uiteindelijk getekend werd, was ik zeer nieuwsgierig naar wat de toekomst me zou brengen. Ik wist dat ik er klaar voor was, maar langs de andere kant was het eveneens een sprong in het duister”, zegt hij.

In zijn eerste seizoen bij STVV gooide Benji meteen hoge ogen. Hij wist onmiddellijk een basisplaats te veroveren in de juniorenploeg (U-17) van toenmalig trainer Marc Lelièvre, die nu beloftentrainer is. Van de U-17 maakte hij de overstap naar de beloften en ook dit bleek goed uit te draaien. Na degelijke prestaties werd hij opgevist in de A-kern.

Buitenstaanders vinden dergelijke overgangen ‘normaal’ als we spreken over een talentvolle speler. Benji vindt het niet vanzelfsprekend: “Er komt veel meer bij kijken dan enkel en alleen trainen en matchen spelen. Als kleine snaak maak je je niet echt druk om de prestaties. Hoewel ik als 6-jarige jongen toch schrik had om aan een volledig nieuw avontuur te beginnen in Kermt. Daar verliep het  in het begin ook moeizaam maar geleidelijk aan begon ik toch mijn vaste plaats te krijgen en werd ik één van de sterkhouders van de ploeg.

“Voetballer in eerste klasse worden krijg je niet zomaar in de schoot geworpen, altijd op tijd je bedje in, alhoewel ik daar vaak ook geen zin in had. Elke dag trainen en je 100% geven. Anders geraak je er niet. Ik had nooit gedacht dat het allemaal zo snel ging gaan. Maar kijk, ik ben hier nu, en ik geniet met volle teugen. Geef je dromen nooit op”,luidt het.

Transferperikelen rond Commers zijn er nog niet geweest. Enkele ploegen hadden interesse, maar helemaal niets concreet. Ook hier blijft hij nuchter: “Ik heb geleerd me weinig aan te trekken van transferverhalen, er doen veel geruchten de ronde. Soms word je gelinkt met een ploeg zonder dat je er zelf iets vanaf weet.”

Verder begon hij dit academiejaar aan de opleiding psychologie. De eerste maanden aan de KULeuven waren dan ook zwaar. “Buiten het voetbal wil je ook nog leven, dat vergat ik in de beginperiode wel”, reageert hij.

Op 8 mei 2010 kwam uiteindelijk zijn grote droom uit. De adrenaline die door je lijf giert, de davering van een vol stadion. Een droom voor elke jeugdige voetballer. “Mijn debuut was heel emotioneel. Je denkt aan familie en vrienden die je gesteund hebben doorheen je carrière. De herinneringen die je het meest zijn bijgebleven als jonge speler, komen je dan spontaan voor de geest.”

Wanneer we vragen naar zijn kansen op het veroveren van een basisplaats, reageert hij eerder afzijdig: “Dat zal niet voor binnenkort zijn. Het is niet aan mij om dat te beslissen, ik doe altijd 100 procent mijn best, meer kan ik niet doen.”

Tot slot ziet hij het seizoen nog bijzonder positief in voor ‘de Kanaries’: “STVV gaat het vast en zeker redden. Als we niet verliezen tegen Eupen, schat ik onze kansen op behoud zeer hoog in.”

Laurent Van Brussel, XIOS

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio