Een glimp uit mijn dagelijks leven

Print

Een glimp uit mijn dagelijks leven

Bocholt -

Zaterdag

Als ik ’s middags thuis kom, heb ik al 4 uren gezwoegd aan de kassa van de GB. Iedere zaterdag verdien ik er centjes bij. Meteen daarna word ik overladen met goed nieuws. Mama heeft een nieuwe job. Ik merk dat ze er onzeker over is, al is dit nergens voor nodig. Allen zijn we heel fier op haar! Omdat ik mijn buurvrouw al een tijdje niet meer heb gesproken, ga ik even bij haar langs. Het doet me enorm deugd om een goeie babbel met haar te slaan. Ik geniet ervan om het weekend in mijn thuisomgeving door te brengen. Het is zoals men zegt: zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

Zondag

Vandaag breng ik de laatste dag thuis door. De zon schijnt scherp en ik besluit een wandeling met mijn hondje Snoezie te maken. De kleurrijke herfstbladeren zijn om naar te blijven staren. Ik voel me uitgewaaid door de frisse wind in mijn haren. In de namiddag hangen mama, papa en ik gezellig bij de buren en praten bij. Ik ben blij dat ik hen zie voordat ik weer in Hasselt vertoef. ’s Avonds is het zover, papa brengt me naar kot. Ik zou net iets liever thuisblijven, dan eenzaam aan te komen. Maar, iedereen moet weleens door een nieuwe, grote stap en ook dit zal wel een goede stap zijn die ik heb gezet.

Maandag
Overdag verkennen Liesbeth en ik al wandelend de stad. Hier hoort een mooie foto van een prachtig bosje bij. Als volwaardig lid van de studentenvereniging Orbis in Hasselt, laten we ons deze avond verkopen. Eerst denken we dit niet te doen, want je bent dan een week lang ’slaaf’ van je koper. Een uur op voorhand zijn we erg enthousiast om er wel aan mee te doen. We weten niet wat te verwachten en bij aankomst moeten we al enkele halve liters bier achterover slaan. Ik moet als allereerste het podium op en me verkopen. Het publiek beslist dat ik een biertje uit een sok moet drinken. Zo volgen nog opdrachten en uiteindelijk wordt er 70 euro aan mij gegeven. Ik ben fier op mezelf. Iedereen amuseert zich nog tot laat in de avond. Zoiets maak je wellicht maar één keer in je leven mee.

Dinsdag
Het lekker uitslapen van de zware nacht doet deugd. Ook fijn is dat ik ’s namiddags maar 2 lesuren heb. Om 7 uur worden Liesbeth en ik aan het Dusartplein verwacht door mijn koper. Van hieruit gaan we met de fiets naar Diepenbeek. Mijn billen zien af doordat Glenn op mijn fiets rijdt en ik achterop moet zitten tot aan de Villicus. De eerste uren amuseren we ons rot door naar de verkoop te kijken. Op de fuif die wordt georganiseerd is niet veel volk aanwezig en al gauw vertrekken Liesbeth en ik. Glenn leent mijn fiets en al snel kom ik erachter dat mijn fiets die nacht wordt gestolen. Indien gezien, graag een sein.

Woensdag
De wekker loopt af en ik ben nog enorm moe. Ik denk na over mijn hond die ik mis. Ze is al op leeftijd en de laatste tijd is ze vaak ziek. Ik heb schrik om haar te verliezen. Zo meteen heb ik een mentoraatgesprek met mijn lector op school. Ik zit met gemengde gevoelens, want het is moeilijk mijn verwachtingen en gedachten te vertellen bij het begin van iets nieuw. Toch doet het deugd. ’s Avonds ga ik op bevel met mijn koper mee naar een cafeetje. Gelukkig mag ik twee vriendinnen meenemen zodat we in groter gezelschap zijn. Nadien sluiten we af met het zingen van enkele liedjes. Hoewel dingen soms verplicht zijn, kunnen deze beter meevallen dan je verwacht.

Donderdag
Nog steeds heb ik geen fiets. De oplossing is om iedere keer achterop te zitten bij Liesbeth om naar de les te gaan. Mijn billen zien ervan af, maar we lachen wel goed wanneer we bijna vallen. Zeker met de overstromingen in de tunnels. Dat is echt een foto waard. De lessen duren lang, te lang naar mijn zin. Ik verveel me en heb het gevoel dat ik weinig opsteek. ’s Namiddags verandert die mening gelukkig. Op het programma voor vandaag staat, alweer samen met Liesbeth, ‘The notebook’ bekijken. Geloof het of niet, maar ik heb hem nog nooit gezien. Wat een mooie film! Samen droomden we er bij weg.

Vrijdag
De hele dag les, maar voor de eerste keer vind ik dat niet erg. Ik ben opgetogen want straks mag ik naar huis. Maar vooral: van vandaag tot zondag hoef ik geen klusjes meer te verrichten voor mijn verkoop. Zodra mijn kot weer een opknapbeurt heeft gehad, vertrekken mijn vriendin Nathalie en ik zo snel als het gaat naar ons eigen thuis. Een lekkere smos, samen met mijn gebabbel van de hele week, en we zitten weer enkele uren verder. ‘Jij loopt af gelijk een wekker’, vindt mama. Thuis worden ze er bijna gek van, maar toch weet ik zeker dat ze dit gepraat van mij niet willen missen.

Zaterdag
Ik schiet wakker en merk dat ik ziek ben. Ook mijn humeur lijdt eronder. Het feit dat ik ’s namiddags kassierster moet spelen, ontmoedigt me nog meer. Maar, uiteindelijk valt het beter mee dan ik dacht en mijn zakgeld is weer binnen. Als een speer rijd ik naar Sylvia, waar ik moet babysitten. Kjell, Liesl en ik spelen fijn een rustig spelletje. Ik ga graag met kinderen om en geniet ervan. Ik kan er me fijn op de zetel nestelen en een beetje rusten. Al vechtend tegen de slaap kan ik ’s nachts mijn eigen bed terug in. Niets slaapt beter dan je eigen, vertrouwde bed…

Esther Tholen, Xios


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio