Sociale onzekerheid

Wellicht is onze sociale zekerheid een van de solidairste ter wereld. Maar ik zou u er op willen wijzen dat ons systeem zeer onrechtvaardige aspecten heeft. Bijgaand een voorbeeld uit mijn kennissenkring.

Margriet Moyaert en zoon - Jabbeke

Mevrouw heeft een invaliditeitspensioen van circa 45.000 frank (1.125 €) per maand. Ze is alleenstaand en heeft een inwonende zoon ten laste. Na zijn studies vindt Geert werk en verdient 48.000 frank (1.200 €) per maand. Hierdoor is mevrouw geen kostwinnaar meer en haar uitkering wordt teruggebracht op circa 28.000 frank (700 €) per maand. Een inlevering van 17.000 frank (425 €) vindt mevrouw wel veel, maar globaal zijn ze er met zijn tweeën veel beter aan toe dan voorheen, dus zijn ze best tevreden. Na enkele jaren wordt Geert ongeneeslijk ziek en invalide verklaard. Zijn uitkering bedraagt 27.000 frank (675 €) per maand, 21.000 frank (525 €) minder dan toen hij werkte.

Nu denkt mevrouw dat ze weer gezinshoofd is en haar invaliditeitspensioen terug op het oude niveau van 45.000 frank (1.125 €) zal gebracht worden. Maar ze vergist zich want er is een loongrens voor inwonende en die bedraagt 27.480 frank (687 €). Geert verdient 500 frank (12,50 €) teveel en mevrouw moet hierdoor 17.000 frank (425 €) per maand inleveren. Mevrouw vindt dit onrechtvaardig en neemt contact op met het ziekenfonds, waar men haar mede deelt dat er niets aan te doen is 'de wet is de wet'

Mevrouw begrijpt het niet: 'dus als mijn zoon 600 frank (15 €) minder kreeg zou ik er 17.000 frank (425 €) bij krijgen. Ja antwoordt de ambtenaar, het ministerie schrijft het zo voor, er zijn zo meer gevallen, de mensen denken teveel aan hun eigen belang en zijn niet meer solidair. De Minister heeft onlangs de loongrens wat opgetrokken maar het budget laat niet veel ruimte toe en u heeft pech. Mevrouw stelt dan voor de uitkering van haar zoon dan maar met 600 frank (15 €) te verlagen. 'Dat kan niet', antwoordt de ambtenaar want hij moet zijn sociale rechten volgens de wet volledig uitputten.

Dit is KAFKA in de 21 ste eeuw! Of toch niet?

Want veel mensen in dergelijke omstandigheden passen zich aan. Sommige verhuizen, of laten zich ergens domiciliëren waar ze niet wonen, ze gaan niet samen wonen al zouden ze dat willen, ze vragen de werkgever hen wat lager in te schrijven, ze gaan een paar uur minder werken, ze gaan in het zwart werken, enzovoort. Maar mevrouw heeft pech!

Ons sociaal stelsel is overwoekerd met dergelijke onrechtvaardigheden, in de sfeer van de kinderbijslag, de sociale huur, de studiebeurzen, de werkloosheid, de pensioenen, enzovoort. Als zo iets ter sprake komt in mijn vriendenkring en iemand heeft het over rechtvaardigheid dan zeggen de meeste mensen meewarig 'Geloof je nog in zoiets'?

En dan de solidariteit. Wat heeft de zaak van mevrouw daar mee te maken? Men kan het systeem toch verfijnen zonder dat het totale bedrag voor sociale uitkeringen stijgt. Het gaat hier gewoon om een technische kwestie, het enige wat men moet doen is ervoor zorgen dat de inleveringen geleidelijk verlopen. Niet hier 1.000 frank (25 €) teveel en dus elders 17.000 frank (425 €) inleveren. Ik dacht dat het ministerie van Sociale Zaken toch wel voldoende' knappe koppen " actuarissen en computers heeft om een rechtvaardig en billijk systeem uit te dokteren. Er is ook veel continuïteit bij dat ministerie, het is al meer dan een decennium in dezelfde handen.

De huidige warboel ondermijnt bij veel sociaal-zwakken het geloof in de democratie. Dit bewijzen trouwens de zwenkingen van de kiezers en de moeilijk te interpreteren verkiezingsuitslagen. Je krijgt de indruk dat er maar wat aangemodderd wordt en niet alleen in de sociale zekerheid. De naam van de partij is blijkbaar belangrijker dan de inhoud.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer