Mark Milissen: “Ik vertrek vanuit het niet-weten”

Print

Mark Milissen: “Ik vertrek vanuit het niet-weten”

Maasmechelen -

Zelf hoort hij liever ‘creatieveling’. “Ik vertrek altijd vanuit het niet-weten. Als ik niets weet, dan weet ik ook niet wat kunst is. Ik ben geen kunstenaar, want ik kies er niet expliciet voor, ik doe gewoon.” Dit is Mark Milissen.

Zijn vader was een man die zeer gefascineerd was door de schoonheid in alle dingen. Vooral hoe iemand iets kon maken of iets kon doen, zoals bijvoorbeeld schilderen, boeide hem. Zelf schilderde hij ook. Hij droeg de waarden ‘een goed mens zijn’ en ‘open staan voor alles’ hoog in het vaandel en gaf die waarden ook mee aan zijn kinderen. Geregeld bezochten ze tentoonstellingen en theaters en ze wandelden veel in de open natuur.

Milissen groeide dus op met een open geest en tekende al van jongsaf aan. Zijn eerste schilderij van een clown toen hij zes jaar was, bewaart hij nog steeds thuis in zijn atelier. Van zijn negende tot eenentwintigste volgde hij les aan de tekenacademie. Na zijn humaniora studeerde hij aan het Stedelijk Hoger Instituut voor Visuele Communicatie en Vormgeving in Genk. Hij was dus altijd al bezig met kunst, maar pas op zijn twintigste is hij er zich echt bewust mee gaan bezighouden.

Beelden

Overal waar hij komt en wat hij ook doet, altijd ziet hij beelden. Het is een echte passie. In de dingen rondom hem herkent hij de mogelijkheden om te creëren. Het maakt hem niet uit welk materiaal hij gebruikt, zolang dat medium maar het beste uitkomt voor wat hij wil maken. Hij combineert ook verschillende invalshoeken waarbij het één het ander verduidelijkt.

Mark maakt wassen beelden, houten beelden, schilderijen, werkt met ijzer en plastiek… Kortom, hij werkt met datgene dat uit kan drukken wat hij op dat moment wil uitdrukken. Een bepaalde periode maakte hij alleen werken met water, werken die reinigingsrituelen om tot zijn pure zelf te komen uitbeeldden. Het grootste deel van zijn werk maakt hij voor zichzelf, om zich uit te drukken, maar hij krijgt ook opdrachten van verschillende instanties. Hij heeft werken gemaakt voor de gemeente, nl. kunstwerken die aan het Cultureel Centrum te Eisden tentoon gesteld staan en hij bedacht de vormgeving van de bibliotheek in Hasselt.

Theater

Voor het theater verzon hij decors en hij heeft theaterstukken van Jan Fabre opnieuw geïnterpreteerd en geregisseerd. Theater vind hij het interessantse medium omdat hierbij verschillende factoren aan bod komen: beeld, tekst, publiek… Op dit moment heeft hij van de Maastrichtse gemeente de opdracht om te bedenken welk soort beelden de leerlingen zouden inspireren, zodat zij die beelden in de schoolgebouwen zouden tentoonstellen.

Openheid

De visie die Milissen aanhangt over zijn werk en leven is dat je om je pure zelf te kennen, terug moet gaan naar het begin, de leegte, het niets zijn, het niet denken en zo het punt te bereiken waar de openheid is. Openheid om op onderzoek te kunnen uitgaan naar alles. Je moet jezelf wegcijferen en je dienstbaar opstellen ten opzichte van anderen. Alleen zo bereik je een zuivere staat van zijn. Het begin vinden is de oplossing. Hij beseft dat het ons iedere keer opnieuw moeilijk gemaakt  wordt om dit te doen door externe factoren zoals onze opvoeding en omgeving.

Het doel van zijn werk is om je te tonen hoe hij de wereld rondom hem ziet, weergeven hoe hij de wereld ervaart en ziet, ook al is het in de realiteit niet zo. Hij gaat op onderzoek naar beelden die iets vertellen over hemzelf. Door zijn werk te tonen aan mensen, merkt hij of zij het ook zo zien en voelen. Zijn publiek beschouwt hij als een spiegel waarin hij kan zien wat anderen  van zijn werk en zijn persoon vinden. Het resultaat is dat hij zo een weg vind om richting te geven aan zijn gevoel, een uitlaatklep als het ware die hem een grote voldoening geeft.

Robby Roumans


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio